Kwalificatie voor Rio 2016 hebben de hockeyers op zak

De Nederlandse mannen zijn zeker van de Spelen in Rio. Bondscoach Caldas is blij met de ontwikkeling van het team.

Valentin Verga in duel met een speler van Canada. Nederland won met 6-0.
Valentin Verga in duel met een speler van Canada. Nederland won met 6-0. Foto JUAN IGNACIO RONCORONI/EPA

Van kinderlijke verdedigingsfouten tot oogstrelende aanvalsacties: voor de Nederlandse hockeyers was de derde ronde van de Hockey World League in Buenos Aires een toernooi van uitersten. Maar met de derde plaats voldeed Nederland gisteren aan het hoofddoel van de reis naar Argentinië: plaatsing voor de Olympische Spelen in Rio.

„Daar zijn we voor gekomen”, zei bondscoach Max Caldas na de troostfinale, waarin Nederland de vloer had aangeveegd (6-0)met Canada, de nummer vijftien op de wereld. „Het was goed zo. Niet perfect. Het ultieme – dat gaan we zien in Rio. Daar ben ik van overtuigd. Cruciaal is nu dat we binnen zijn.”

Met de olympische kwalificatie zetten de hockeyers een lange traditie voort: sinds de Tweede Wereldoorlog plaatsten de Nederlandse mannen zich altijd. Wel ontbraken ze twee keer wegens een boycot tegen de Sovjet-Unie: in 1956 in Melbourne, vanwege de onderdrukking van de Hongaarse opstand, en in 1980 in Moskou, na de inval in Afghanistan.

‘Rio 2016’ kan dus wordt afgevinkt, na een onverwacht makkelijke afsluiting. Maar daar zag het halverwege het toernooi niet naar uit. Zo stortte het Nederlands elftal in het laatste kwart tegen Nieuw-Zeeland in elkaar, had het de grootste moeite met Japan en verloor het zaterdag volkomen onnodig van Duitsland, dat bij vlagen van het veld was gespeeld.

Caldas kijkt liever naar de ontwikkeling van zijn ploeg, die hij tot zijn tevredenheid zag groeien in het toernooi. „On-Nederlands”, noemde hij dat zaterdag. „Wij hebben elke dag een andere manier gevonden om te winnen. Soms met andere mensen, soms met een ander speltype, soms gewoon door de mouwen op te stropen en te vechten, zoals tegen Spanje. Het is belangrijk om te constateren dat we dat kunnen: niet alleen maar hockeyinhoudelijk, maar ook met andere middelen leren winnen. Daar zijn we in geslaagd.”

Nederland had de klus zaterdag al kunnen klaren, in de halve finale tegen olympisch kampioen Duitsland. Maar uitgerekend in het beste duel van het toernooi liep Nederland tegen de enige nederlaag op (2-1). Kans op kans had de ploeg gekregen, maar de wankelende Duitsers straften twee momenten van verslapping genadeloos af. „We moeten meer klinisch spelen, desnoods saaier”, zei Caldas. „We moeten de kansen afmaken, de wedstrijd beslissen, dan komt het mooie spel vanzelf weer.”

De nederlaag tegen de aartsrivaal kwam hard aan, maar een dag later, tegen Canada, was daar niets meer van te merken. „Het was even moeilijk”, erkende aanvaller Constantijn Jonker. „We wilden de finale spelen. Maar we hebben karakter getoond tegen Canada en goed gehockeyd.”

Het hielp dat Jonker binnen anderhalve minuut al scoorde tegen de Canadezen, op aangeven van Jeroen Hertzberger (1-0). Nog voor de rust was het verschil gemaakt, dankzij treffers van Billy Bakker en Mink van der Weerden uit een corner (3-0). De tweede helft liep uit op een regelrechte vernedering voor de Canadezen, toen Robbert Kemperman, Robert van der Horst en opnieuw Jonker de score verdubbelden.

Hoewel Nederland zich achteraf dus probleemloos kwalificeerde voor Rio, klonk Caldas toch opgelucht. „Dit was geen gemakkelijke klus. Het is een lastig toernooi. Kijk naar Nieuw-Zeeland en Zuid-Korea, twee landen die Nederland een jaar geleden nog enorme kopzorgen hebben gegeven, op het WK in Den Haag. Die landen liggen er nu af.”

En ideaal was het allerminst geweest, de voorbereiding op het kwalificatietoernooi. De spelers hadden tot vlak voor het kwalificatietoernooi in Argentinië de handen vol aan de Euro Hockey League en de play-offs met hun clubs. „Het is een slopende periode geweest. Maar ik ben enorm trots op de jongens.”