Wat je kunt leren van supertalenten

Ondernemers en managers spiegelen zich graag aan sporters en artiesten. Scoren als Messi, coachen als Van Gaal, een missie als Bono, het langetermijnsucces van de Rolling Stones. Maar wat kun je als gewone sterveling leren van dit soort supertalenten ?

Dat Mick Jagger en Keith Richards hun eigen hits schreven, is een belangrijke reden voor het enorme financiële succes van de Stones. Journalist Flip Vuijsje vertelt in zijn boeken over de Stones hoe dit zo gekomen is. Allereerst moedigde hun eerste manager en producer, Andrew Oldham, hen aan. Vooral omdat het zakelijk lucratief zou zijn. Daarnaast zagen Jagger en Richards in 1963 ook hoe twee vrienden van hen, ene John Lennon en Paul McCartney, binnen een uur een nummer schreven en het vervolgens aan hen gaven. De Stones namen de song - I wanna be your man - op en het werd een serieuze hit.

Hierna besloten Jagger en Richards zelf te leren schrijven. Na bijna een jaar van intensief oefenen en schrijven voor andere artiesten maakten ze het eerste nummer dat geschikt was voor hun eigen band: The last time.

Wat is de les?

Een van de mooiste sportmomenten van vorig jaar vond ik de penaltyserie in de WK-wedstrijd van het Nederlands elftal tegen Costa Rica. Jasper Cillessen verliet het doel, Tim Krul nam zijn plaats in en deed alles wat toegestaan was om de Costa-Ricaanse schutters uit hun concentratie te halen. Hij stopte twee van de vijf strafschoppen. Intussen miste Nederland geen schot.

Keepertrainer Frans Hoek had Krul zeven weken lang voorbereid op dit moment. Krul had al ervaring met shoot-outs en de psychologische spelletjes die daarbij horen. Maar onder Hoek ontwikkelde hij zich tot een echte penaltykiller.

Ook de veldspelers werden door Hoek intensief voorbereid op een strafschoppenserie. Natuurlijk werd er getraind. Maar ook werd vooraf de volgorde van de schutters bepaald en werd samen met hen het gedrag van de keeper van Costa Rica geanalyseerd aan de hand van video’s. Wat kun je hiervan leren?

Jagger, Richards, Krul, Hoek... Uitzonderlijk getalenteerde mensen op hun eigen terrein. Maar talent is in deze verhalen niet het geheim van hun succes. Het geheim is veel banaler. Het zit hem uiteindelijk in vele, vele uren oefenen en trainen. Het meest interessante wat managers en ondernemers kunnen leren van succesvolle sporters en artiesten is hoeveel waarde zij hechten aan een grondige voorbereiding.

Het is ondenkbaar dat een sporter ongetraind een belangrijke wedstrijd speelt. Een muzikant betreedt pas het podium na eindeloos repeteren. Maar talloze managers en professionals beginnen dagelijks onvoorbereid aan belangrijke vergaderingen. Bij presentaties zie ik regelmatig directeuren verbaasd achterom kijken naar dia’s die ze nooit eerder hebben gezien. In veruit de meeste winkels wordt nooit geoefend in het omgaan met klanten.

Onderwijspsycholoog Benjamin Bloom vergeleek ooit 120 toppresteerders in de meest uiteenlopende vakgebieden met elkaar. Sporters, kunstenaars, academici. Al deze mensen hadden volgens Bloom één ding met elkaar gemeen. Ze hadden een enorme hoeveelheid gerichte oefening en training binnen hun vak achter de rug. Conclusie: experts are always made, not born.

De les is daarom niet: ‘oefen’ of ‘oefen meer’. De les is: oefen véél meer. Klein nadeel: dit is een beetje een saaie les uit de spannende wereld van sport en entertainment. Groot voordeel: je hoeft geen supertalent te zijn om er meteen iets mee te kunnen.