Opinie

Koerdistan

Als documentairemaker begaf ik me in Koerdistan om de stille verhalen van vluchtelingen van IS in beeld te brengen. Met een lading veiligheidsinstructies en waarschuwingen op zak, begeven we ons tussen de kansarme slachtoffers.

Na een heftig interview loop ik alleen naar een afgelegen plekje voor mijn rustgevende sigaret. Net wanneer ik mijn eerste trekje wil nemen komt er een kind, redelijk dreigend, op me af. Beelden van American Sniper, het NOS Journaal en kindsoldaten schieten door mijn hoofd.

Ik gooi mijn sigaret weg en loop in sneltempo terug naar de kudde.

Wanneer ik me omdraai, zie ik het kind spelen met andere leeftijdgenoten. Ik bedenk me dat ik scherp moet blijven, maar de objectieve documentairemaker is taboe.

Felix Govers