Aziatisch allegaartje

Bijzonder

Het is zomer. Dus trekt Nederland massaal naar het strand. De doorgewinterde dagjesmens neemt uiteraard eigen versnaperingen mee. Maar die zelf gesmeerde boterham is met warm weer aan het einde van de dag net zo bezweet als u. En met een koelbox slepen is ook zo wat. Dus toch maar een hapje eten in een strandtent. Een bevriende chef uit de buurt van Zandvoort tipte mij Ajuma. Je moet er een paar honderd meter voor door het zand ploegen – het ligt aan het Zandvoortse naaktstrand, daar kom je niet met de auto – maar het is qua rust wel de moeite waard. Naast een relaxte sfeer biedt Ajuma massages en yogaklasjes. En een bijzonder uitzicht. Naakt recreëren ín het restaurant is echter verboden.

De keuken is Aziatisch. Op de witte lampionnen rond de lampen na, is dat verder nergens aan af te zien. De inrichting is rustig, strak wit, donkerhouten balken. Een paar banken rond een houtkacheltje, dekentjes op een rek voor als het fris wordt op het terras. Het blijft een strandtent, dat betekent uptempo loungehousemuziek, maar die staat niet té hard. We zitten aangenaam.

Op het bord

De keuken is Aziatisch, maar wel op z’n Hollands. Thaise curry voor de vega’s, hamburgertje van wagyurund, pekingeend, de bisque noemen we dashi en hoppa: Aziatisch. Die strandkrabbensoep (6,50 euro) heeft weinig met dashi te maken. Dashi is een Japanse basisbouillon getrokken van kombuwier en bonitoflakes (schaafsel van gedroogde tonijn) of shiitakepaddenstoelen. Dit is gewoon een bisque met kokosroom, maar hij is wel verdomd lekker. Mooie diepe krabsmaak, licht pitje erin, sojaboontjes, romig van de kokosroom. Prima soepje.

Met de bulgogi beef & wagyu (9,50 euro) is het hetzelfde verhaal. Bulgogi is een gerecht van dunne reepjes gemarineerd rundvlees van de Koreaanse barbecue. Hier krijg je gefrituurde wontons met gehakt erin. In Korea verkopen ze ook hamburgers met bulgogi-smaak, misschien is dat ook het idee achter de wontons. Hoe dan ook, het zijn lekkere, sappige hapjes. Verder niets mis mee. Ze liggen op een dunne, rosé gebraden rosbief, met wat gesneden groenten en een scheutige laag zoete sojasaus. Moet dat dan met dat exclusieve wagyuvlees? Nee, het is zelfs een beetje zonde, je proeft weinig van het vlees terug. Maar ja, rundsoorten als simmentaler of fleckvieh bekken toch niet zo lekker Aziatisch.

Bij Ajuma doen ze vooral hun best om het allemaal heel Aziatisch te laten klinken. Het is opvallend dat de yoghurtdip bij de pakora (een soort Indiase groentetempura in kikkererwtenbeslag, 5 euro) wordt gepresenteerd als een (Griekse) tzatziki en niet als een (Indiase) raita. De goi cuon (7,50 euro) is zo’n Vietnamese loempia gerold in een transparant wit vel van gestoomde rijst- en/of tapiocameel (niet gefrituurd dus). Hij is een tikje dik ingerold, maar gevuld met fris-knapperige morning glory (ook wel waterspinazie, bekend uit de Chinese keuken) en echt krabvlees. Weer een prima hapje.

Bij de pekingeend (hoofdgerecht 17 euro) wordt het een beetje Azi-ordi. De Chinese eend is niet droog, maar ook niet geweldig knapperig en sappig. De Japanse udonnoedels (van die dikke, ronde) zijn net te lang gekookt, de randjes zijn wat papperig. Ze zitten in een kom met Chinese kool, taugé, champignons en courgette en erover een glazige, zoete saus. Zoete eenheidsworst. De vegetarische Thaise curry (16 euro) is oké. Hij is behoorlijk pittig, voor de rest smaakt hij vooral naar korianderzaad en limoenblad.

Eindoordeel

Het gevaar van cherry picking uit de keukens van een enorm continent is dat het allemaal erg vlak en eendimensionaal is als je het gaat vergelijken met een échte Chinees of Thai. Aan de andere kant: we hebben het over een strandtent. Het is allemaal best lekker en kost niet veel. Ik zou er niet speciaal voor omrijden. Maar als je toch aan het strand zit, zou ik er zeker een paar honderd meter extra voor lopen. Ajuma is een hele relaxte tent, waar je een lekkere gin-tonic drinkt en voor een schappelijke prijs leuke Aziatische hapjes eet. Meer heb je ook niet nodig als het zonnetje schijnt.