Waterverbruik in Californië? Zie het als roken: het is slecht

Het is ontzettend droog in Californië. Zo droog dat er ingrijpende maatregelen nodig zijn. Zelfs de rijken, die van postcode 90210, zijn niet meer immuun voor de droogte.

Het beroemde Mirror Lake in Yosemite National Park staat bijna droog. foto MARK RALSTON / afp photo
Het beroemde Mirror Lake in Yosemite National Park staat bijna droog. foto MARK RALSTON / afp photo

Het was als in de televisieserie Beverly Hills 90210: de postcode stond voor brullende Maserati’s, riante woningen, lommerrijke lanen en uitgestrekte gazons. Maar Beverly Hills verandert. Veel sportwagens zijn vervangen door elektrische Tesla’s. Weelderige bomen en gazons kunnen echt niet meer tijdens de ernstigste droogte sinds mensenheugenis.

De perfect verzorgde bermen en tuinen lagen er tot voor kort bij alsof het om de dag regende. Dat was nooit het geval in deze woestijnachtige kuststreek; het waren sproeisystemen die al het groen voedden.

Maar nu de Californische droogte extreme vormen heeft aangenomen, moeten ook de rijkste stadsdelen van LA eraan geloven. In het waterdistrict Beverly Hills moet komend jaar maar liefst 36 procent water worden bespaard. Zo niet, dan kan het district met 40.000 inwoners flinke boetes krijgen: tot 10.000 dollar (ruim 9.000 euro) per dag, heeft burgemeester Julian Gold gewaarschuwd. Dat bedrag kan weleens als een boemerang bij de inwoners terechtkomen in de vorm van belastingverhoging.

Het nieuwe, verplichte inperken van het watergebruik treft juist de grootverbruikers in de Golden State – en niet alleen golfbaanbeheerders. De particuliere huishoudens met de hoogste waterrekeningen wonen bijvoorbeeld aan South Camden Drive, waar de tot voor kort achteloze irrigatie debet is aan zeker de helft van het waterverbruik.

„We wilden een authentiekere tuin”, zegt Andrea Spatz, terwijl ze trots haar gloednieuwe voor- en achtertuin laat zien. „Iets wat past in dit klimaat.” De zestiger, werkzaam in de financiële sector, besloot onlangs dat het gras en de waterslurpende flora plaats moesten maken voor tegels, zanderig grind en Koreaans gras dat weinig vocht nodig heeft.

Met haar man Robert Wunderlich woont Spatz niet gigantisch, maar wel comfortabel aan de stille straat die door Beverly Hills kringelt. Negen van de tien tuinen in hun buurt zijn nog altijd zo groen als een goed onderhouden honkbalveld. Rozen bloeien, sinaasappelbomen dragen fruit. Volgens Spatz is „een complete cultuuromslag” nodig. „Dat grootschalige waterverbruik moet net zo worden als roken of autorijden zonder gordel: ooit was dat oké, maar nu niet meer.”

Vaker sproeien? Boete: $1.000

Californië (39 miljoen inwoners) is een progressieve staat aan de Amerikaanse westkust, met een Democratische gouverneur. Maar naar overheidsingrepen wordt in de VS altijd sceptisch gekeken, ook hier. De droogte moest vier jaar duren voordat gouverneur Jerry Brown steun kreeg van het parlement van Californië. Dit voorjaar verkeert het grootste deel van Californië in een staat van ‘uitzonderlijke droogte’. Niemand durft meer te mopperen over de nieuwe regels.

Eerder traden burgemeester Gold en de gemeenteraad al op. Sinds kort mogen inwoners nog maar twee keer per week sproeien. Wie het vaker doet, kan een boete van 1.000 dollar per dag krijgen. Maar „de boetes zijn geen oplossing”, zei Gold onlangs tijdens een persconferentie. „Zelfs mensen met een megapand en een enorme tuin, die bulken van het geld, moeten inzien dat het er uiteindelijk om gaat of er water uit de kraan komt – ook die bij hen thuis.”

681 liter (!) per persoon per dag

Het verschil tussen grootverbruiker en spaarzame Californiër is ook het verschil tussen stad en suburbia, tussen rijk en arm. Uit een recent overzicht van de overheid blijkt hoeveel water er in elke gemeente wordt gebruikt, op een moment dat de rivieren en waterreservoirs gevaarlijk lage niveaus bereiken.

Een inwoner van het arme Compton, net ten zuiden van Los Angeles, gebruikt 211 liter per dag, een daling van 9 procent ten opzichte van begin 2013 en heel weinig naar Californische maatstaven. In Compton, met veel hoogbouw, zijn mensen zuinig uit kostenoverwegingen. In het waterdistrict ten noorden van LA zijn de tuinen reusachtig en groen. In deze regio – Malibu – ligt het gemiddelde op 681 liter per dag – een stijging van 5 procent gedurende de periode dat de gouverneur en elke denkbare expert smeekte om zuinigheid. Ter vergelijking: in Nederland gebruiken we volgens waterleidingbedrijf Vitens gemiddeld 119 liter water per persoon per dag.

Tot de huidige droogte in Californië rampzalige vormen aannam, waren de mensen zich nauwelijks bewust van die verschillen binnen de regio. De uitgestrekte landbouwstreek in het midden van de staat is veruit het dorstigste deel. Maar in de discussie die in politiek en media wordt gevoerd over de ‘nieuwe zuinigheid’ gaat het vooral om de particuliere gebruiker.

In Beverly Hills is het gemiddelde van 635 liter per dag zo hoog dat korter douchen weinig effect zal hebben. Het gaat hier om „een gedragsverandering”, zegt Robert Wunderlich, de man van Andrea Spatz. Hij werkt als consultant, en is tevens commissaris bij het waterbedrijf.

Sinds twee jaar is het verbruik wel 4 procent gedaald. „Beverly Hills is in het hele land opeens het schoolvoorbeeld van verspilling”, verzucht Therese Kosterman, woordvoerder van de gemeente, terwijl ze het waterbedrijf laat zien. „Maar we doen al heel erg veel.” Zo krijgt de brede strook groen van Burton Way, waar onder meer het Four Seasons Hotel aan ligt, een gravelpad en ‘droogtebestendige’ planten. De voor Beverly Hills karakteristieke, dorstige bomen blijven wel gewoon staan.

Het hoeft niet per se met nepgras

„We gebruiken veel water”, geeft Kosterman toe. Dus we gaan alles doen om die 36 procent besparing te halen.” Maar dat is niet alleen aan de overheid, legt ze uit. Het aantal mensen in Beverly Hills zwelt elke dag aan tot 250.000, met toeristen en werknemers van bedrijven als Netflix en Google, die er hun hoofdkantoor hebben. Het stadsbestuur kan hen moeilijk dwingen, maar adviseert wel hoe restaurants, hotels, bedrijven en de rich and famous met bewustwording en nieuwe technologie water kunnen besparen.

Je hoeft niet uitsluitend cactussen langs de oprijlaan te planten, vindt Robert Wunderlich. Met een subsidie van zo’n 2.000 dollar kon hij prima een eenvoudige, praktischer tuin aanleggen met ‘druppelirrigatie’. Zo hopen ze de buren te inspireren: het goede voorbeeld geven in plaats van drought shaming, waarbij verspillers in hun hemd worden gezet. Wunderlich en Spatz kozen niet voor hardgroen nepgras, hoewel dat in steeds meer wijken van LA opduikt. „We wilden onze smaak blijven volgen”, zegt Spatz.

„Kijk, onze buren denken dat we hier in Engeland zijn”, zegt haar man met een wegwerpgebaar naar de hevig bloeiende rozentuin naast zijn huis. „Maar we moeten op langere termijn denken: we hebben hier een woestijnachtig klimaat.” Het water is ook te goedkoop, vinden hij en Spatz. Daardoor beseffen consumenten niet dat het een schaars product is. Maar duurder water zit er volgens Therese Kosterman niet in: „Dat lijkt me politiek niet waarschijnlijk.”