Opinie

Stop met klikken. Dans op soft dick rock

Rolinde Hoorntje spot trends en tipt. Deze week: ga naar een vrouwelijke dj. En stop met reageren op de homofobe uitlatingen van dj Ten Walls.

Afgelopen week was ik op Distortion, een festival in Denemarken. Scandinavië is Scandinavië dus je betaalde er vier euro voor een biertje en acht euro vijftig voor een broodje bakpao dat aan de muur bleef kleven. Maar op het festivalterrein – de NDSM-werf before yuppie invasion – ging het van hardcore in een tunnel tot Arabische bruiloftsmuziek in de tent en reggae in de wei. In de RBMA-klimhal zweefden klimmers langs de wand op de wervelende, stoere ghettohouse van de Fransman Bambounou. Het festival was gemengd, qua publiek en genres. Er hing een sfeer alsof iedereen welkom was. ‘Leuk festival, lieve mensen’, zoals Tom Trago het samenvatte tijdens zijn set.

Daar moest ik aan denken na de ‘Ten Walls-gate’ deze week. De producer uit Litouwen zette zondag een post online waarin hij homoseksualiteit vergeleek met kindermisbruik. Hij noemde homo’s ‘mensen van een andere soort’ en verzuchtte dat het jammer is dat ze niet meer ‘werden gefikst’.

Een steen in het water van de dancescene, ontstaan in de zwarte gay-gemeenschap van Chicago en New York. Dj’s vielen over elkaar heen om hun collega als eerste publiekelijk af te vallen. Fort Romeau annuleerde een optreden waar hij het voorprogramma voor Ten Walls zou zijn. Daarna cancelden festivals Creamfields, Pitch, Mysteryland en Sonar zijn optreden. Zijn boekingskantoor liet hem vallen. Zelfs de president van Litouwen sprak zich woensdag uit over Ten Walls. Om nog maar te zwijgen van de ‘fans’: ineens was iedereen homo. Net zoals iedereen onlangs Charlie was.

Maar dat zijn we dus niet. Alle klikkers en haters hebben nog een baan. Kort na excuses en het verwijderen van de post kondigde Ten Walls aan te stoppen met draaien.

De volgende rimpeling in het water was een tegenbeweging van dj’s die zich kwaad maakten over het tempo waarin de producer werd afgeslacht. Natuurlijk is een simpel sorry geen bevredigende verklaring voor dit soort denkbeelden, maar zoals de Belgische dj San Soda opmerkte: Ten Walls komt uit een conservatief land met heel andere opvattingen over homoseksualiteit.

De modderstroom op internet maakt dat mensen in een muisklik een oordeel vellen. We etaleren steeds meer van onszelf en vergeten het onderscheid te maken tussen persoon en product. We kijken toch ook nog naar de films van de van pedofilie beschuldigde Roman Polanski?

House is in 2015 een bolwerk van jonge, blanke heteromannen. Nederlandse festivals zijn net zo gesegregeerd als zuilen in de jaren vijftig. De kans is groot dat de Ten Walls-haters zaterdag staan te shuffelen met alleen hun ‘eigen soortgenoten’.

In plaats van zich uit te spreken op Facebook hadden ze ook een kaartje kunnen kopen voor de ‘soft dick rock’ van Jenny Hval, een vrouw. Maar het is nou eenmaal altijd makkelijker om mee te klikken met de massa, in plaats van zelf iets te doen.