Paardensport én miljoenencontracten

Het CHIO, dat volgende week begint, geldt als een unieke gelegenheid om te netwerken. De oud-voorzitter en oppernetwerker legt uit.

Koning Willem-Alexander tijdens het CHIO van 2013.
Koning Willem-Alexander tijdens het CHIO van 2013. Foto Marco de Swart/ANP

Paarden zijn de spreekwoordelijke smeerolie voor het leggen van contacten?

„Onder andere. Bij voetbal- of tenniswedstrijden moeten toeschouwers continu op de tribune blijven zitten om op de hoogte te blijven. Bij dit soort paardenwedstrijden hoeft dat niet. Ze kunnen vrij bewegen omdat er van alles te doen is. Ook hangt er een ongedwongen, sportieve sfeer terwijl het er bij veel netwerkclubs nogal formeel aan toe gaat.

„Bovendien hoeft niemand kleur te bekennen voor een bepaald team uit een bepaalde stad, omdat het een paardeninterland is van Nederland tegen de rest van de wereld. Het CHIO heeft daarnaast een exclusief karakter omdat het een van de acht hippische topevenementen ter wereld is. Zeg maar de Champions League voor de paardensport, na voetbal de sport waar het meeste geld in omgaat.

„Daardoor is het een sport met een groot economisch belang, een bijkomende plus voor zakenlui die willen netwerken omdat de top van bedrijven acte de présence geeft. Toch speelt het gezelligheidsaspect ook een rol. De zakelijke elite is doordeweeks druk en heeft vaak meerdere uitnodigingen voor het weekend. Dan wordt gekozen voor iets waar partner en kinderen ook wat aan hebben.”

Netwerken kan toch ook op een tribune of in een skybox?

„Zeker maar daar ziet iedereen met wie je praat en kunnen mensen ook meeluisteren. Bij ons heb je meer mogelijkheden om te netwerken zonder dat anderen daar iets van meekrijgen. De ongeveer 130 leden van de stichting Vrienden van CHIO hebben de beschikking over een grote lounge. Wie geen lid is maar toch wil netwerken kan dat doen in het restaurant, in het Stroodorp met winkelmogelijkheden of tijdens een wandeling in het Kralingse Bos.”

Hoe verloopt dat netwerken?

„Heel verschillend. Sponsoren, leden van de stichting Vrienden van CHIO, genodigden en mensen uit het westen van Nederland weten elkaar meestal zelf wel te vinden. Nieuwkomers van buiten de Randstad vragen vaak of iemand hen kan voorstellen aan mensen uit mensen uit hun business. Dan heb je mensen nodig met een helikopterview zoals het bestuur of ikzelf.”

Heeft het netwerken effect en welke deals zijn er gesloten tijdens het CHIO?

„De effectiviteit van het netwerken wordt niet gemeten maar ik weet dat het werkt. Omdat ik achteraf een paar keer bedankjes kreeg in gesprekken met bezoekers. Ook heb ik wel eens bij mensen gestaan die elkaar voor het eerst ontmoetten en mekaar verrassend snel vonden. Dan hoor je opmerkingen zoals ‘laten we daar straks nog even verder over praten onder vier ogen’. Sommige bezoekers hebben bij ons deals gesloten voor miljoenencontracten waar meerdere gegadigden voor waren. Details kan ik niet noemen omdat wij discretie betrachten.”

Hoe is het CHIO aan dit imago gekomen?

„Ik denk doordat veel structuur in Rotterdam is weggebombardeerd in de oorlog. Veel families en bedrijven verhuisden naar elders, waardoor ze geen directe binding meer hadden met de stad. Die leemte moest opgevuld worden. Zo ontstond een grote behoefte aan het opbouwen van netwerken. Rotterdam kent nog wel oude clubs zoals de Koninklijke Roei- en Zeilvereeniging De Maas, maar daar heeft de jongere generatie geen natuurlijke binding mee.”