Moderner, maar nog steeds verfijnd en verrukkelijk

foto rien zilvold

Indiaas restaurant Mayur is een golden oldie. De familiezaak in het centrum opereert er al sinds 1981, en met succes. Het is een begrip in Amsterdam en ver daarbuiten, veel toeristen weten de zaak te vinden. Zoon Prashant nam het stokje over van zijn vader en verbouwde onlangs de zaak van top tot teen – reden om er aan te schuiven.

Bij binnenkomst worden we vriendelijk ontvangen en in de lounge gezet, waar we aan de cocktails gaan. De barmannen, opgeleid door The Fabulous Shaker Boys, schudden een overheerlijke Mayur Classic (10,50), een soort scroppino maar dan met mangolassi, kokosnoot, rum en prosecco, en een alcoholvrije variant met mango en ginger ale (5,50).

Het restaurant zelf is net als de lounge in donkere, aardse kleuren gestoken, en door het glas heen kijk je zo naar de houtskool gestookte tandoori waarin veel van de gerechten worden gemaakt. Het is het kroonjuweel van de zaak.

Bij wijze van amuse komen dun gebakken papadums met drie dips op tafel: mangochutney, yoghurtmindip en pittige pickles… heerlijk! De royale kaart heeft veel vegetarische gerechten, da’s het mooie van de Indiase keuken, en we besluiten – ook op advies van de gastheer – zoveel mogelijk uit te proberen: een mixed starter van voorgerechtjes (14,50), naan garlic (dungeroosterd Indiaas witbrood, 3,50), Nieuw-Zeelandse lamskoteletten uit de tandoori (27,50), tandoori viscurry (met zwaardvis, 28,-) en saag, een vegetarisch spinaziegerecht (16,-, maar wij krijgen het als bijgerecht voor 10,-). Hierbij worden aloo matter, kruidige aardappels en doperwten geserveerd… het is een waar Indiaas eetfeest.

De voorgerechten zetten de toon: alles is klein, fijn en subtiel gekruid. De kippenvleugel valt zo van het botje, ook het lamsvlees is mooi mals, alleen de gamba is een beetje saai. Mals is ook het sleutelwoord bij de lamskoteletten die weliswaar verder dan rosé zijn, maar door de bereidingswijze (goed gemarineerd in yoghurt met gember, knoflook en zout en in de tandoori geroosterd) enorm sappig zijn gebleven. Goddelijk! De viscurry is van stevige zwaardvis, met lekker gekruide curry en verfijnde saffraanrijst. Ten slotte, we zijn inmiddels verzadigd maar onze missie – zoveel mogelijk proeven – is nog niet volbracht, delen we een toetje: de Mayur special (8,50), drie tophits van de dessertkaart op één bord: kulfi (pistache ijs met rozenwater), kheer (rijspudding) en gulab jamun (zoete bolletjes van melkpoeder in suikersiroop met rozenwater). Dat laatste kan niet echt bekoren, maar de andere twee gerechtjes bewijzen maar weer eens dat desserts niet mierzoet hoeven te zijn. Liever niet zelfs. We drinken een goed glas wijn, een Duitse pinot noir (7,50) en een Spaanse Laderas (6,75). Er is een uitstekende wijnkaart met veel keuze.

Mayur is een restaurant waar je naartoe gaat voor een classy avond uit. De eigenaar wil mee in de vaart der volkeren en doet er alles aan om ook jonger publiek binnen te krijgen. Mayur is van nu geworden, maar goddank draait het uiteindelijk nog steeds om het eten. De traditionele Indiase gerechten zijn, ook al worden ze moderner geserveerd, verfijnd en verrukkelijk. Groot pluspunt is dat de bedrijfsleider/eigenaar zelf meeloopt in de bediening en dat werpt z’n vruchten af. Heel prettig!

Paar aandachtspuntjes: het zou leuk zijn als de cocktails ook daadwerkelijk in de lounge worden geserveerd – zoals de bedoeling is – en niet pas aan tafel. En de kaart heeft een aparte vermelding van het gerecht biologisch-organische tandoori chicken, ‘voor gasten die graag biologisch willen eten’. Nou willen wij altijd graag biologisch eten en door dit gerecht vragen we ons meteen af wat de herkomst van de andere kippen, het vlees en de vis op de kaart is. Niet handig, niet verstandig. Met een zaak van dit kaliber zouden we helemaal niet willen denken over de herkomst van wat dan ook... die moet vanzelfsprekend in orde zijn.