Alles gaat fout bij log en traag Oranje

Nederland verliest het tweede duel op de valreep van China (1-0). Vrijwel de gehele ploeg zakte door de ondergrens heen.

Lieke Martens valt na een duel met de ChineseWu Haiyan. Onder: Nederlandse speelsters na de 1-0 nederlaag.
Lieke Martens valt na een duel met de ChineseWu Haiyan. Onder: Nederlandse speelsters na de 1-0 nederlaag. Foto’s Todd Korol / AFP

Uitgerekend het duel dat thuis de meeste tv-kijkers zou trekken door het gunstige tijdstip, mondde uit in antireclame voor het Nederlandse vrouwenvoetbal. Nederland tegen China: een log apparaat dat het aflegde tegen een compacte machine die geen moment had gehaperd.

Dat de Oranje Leeuwinnen afgelopen nacht verloren, kwam niet alleen door de veelvoud aan Chinese vaardigheden. Heel veel ging fout. Behalve in de eerste twintig minuten, vond bondscoach Roger Reijners. Toen hij op verzoek van een FIFA-medewerkster zijn analyse gaf op de persconferentie, kwam er een zucht, een stilte en een kort relaas waaruit bleek dat hij moeite had de dominantie van China te erkennen.

Of hem nou werd gevraagd of hij verrast was door China of hoeveel voldoendes hij zou uitdelen in zijn ploeg: na alle vragen sprak hij louter over te grote ruimtes en niet uitgevoerde taken. Geen woord over Chinese souplesse.

Hier zat een trainer die overrompeld leek. Ten eerste door zijn eigen speelsters. Nu leken ze wel geveld door podiumvrees, al waren de tribunes ditmaal vele malen leger dan in het openingsweekeinde. Krampachtig was hun spel, bangig.

Ten tweede moet hij door China zijn overrompeld, net als zijn speelsters. Zaterdag hadden de Chinezen zich vergeefs ingegraven tegen Canada, nu speelden ze juist met flair en discipline. Vergeleken met hen oogden de internationals van Oranje log en traag, hoewel het tot de slotminuut duurde voordat de opponenten hun veldoverwicht bekroonden met het winnende doelpunt.

Misstap funest

Pijnlijk genoeg ging er een fout van Nederland aan vooraf. Schuldige? Merel van Dongen. De ingevallen linksback maakte in haar zesde interland een misstap die misschien wel funest is met oog op plaatsing voor de volgende ronde. Nederland vergaarde met de winst op Nieuw-Zeeland al drie punten, maar speelt maandag nog tegen gastland Canada, dat met vier punten ook nog niet zeker is van de volgende ronde. Eén punt tegen China en Nederland stond vrijwel zeker in de achtste finale.

Die riante uitgangspositie is verdwenen doordat Van Dongen zich had verkeken op een dieptepass. Toen de bal haar zone binnen stuiterde, was het alsof haar interne navigatie ermee ophield. Ze leek even gedesoriënteerd als overdonderd toen de Chinese Jiali Tang naast haar liep en de bal langs keepster Sari van Veenendaal prikte.

Daarna: pure ontreddering. Met de handen voor de ogen moet Van Dongen hebben geweten dat de nabije toekomst van Oranje er heel anders uit had gezien als ze de bal resoluut had weggeschoten. Na afloop zat ze na een razendsnelle douche als eerste in de geblindeerde spelersbus.

Collectief falen

Ter troost: haar misstap was lang niet de enige oorzaak. Dit was een collectief falen. Een duel waarin Oranje veel balverlies leed, veel ruimte weggaf, amper kansen creëerde en pupillenfouten maakte. Trainers zeggen het al bij de allerkleinsten: niet door het midden uitverdedigen. Reijners: „Onze middenvelders zetten druk, terwijl de verdediging naar achteren liep. In plaats van dat wij aan voetballen toekwamen, kwam China dat. Dit team wil verschrikkelijk graag, maar we moeten de taken beter uitvoeren.”

Wat te denken van zijn troefkaart Vivianne Miedema. Heus, ze is fit, zei ze na afloop, maar van die optimale fysieke gesteldheid is weinig terug te zien. Ze kwakkelt in de spits. Kaatst een paar ballen terug, wint geen kopduel en krijgt geen kansen. Niet alleen haar schuld, maar desondanks lijkt ze na haar voetblessure en migraine nog geen schim van de alom bejubelde topschutter van Bayern München. Alle speelsters trokken een sprintje voor aanvang van de tweede helft. Zij wandelde, stap voor stap. Zelfverzekerdheid? Of misplaatste nonchalance?

De enige speelster die niet door de ondergrens zakte, was er een die woensdag pas had gehoord dat ze zou spelen. Keepster Van Veenendaal verving de geblesseerde Loes Geurts en zorgde er eigenhandig voor dat de schade tot 1-0 beperkt bleef. Sinds gisteren is ze de keepster die in één duel de meeste reddingen maakte (9). „Als je als tweede keepsters een kans krijgt, dan moet je scherp zijn”, zegt ze na afloop. Die statistiek over haar vele reddingen? Ach, wat moet ze ermee. Na zo’n teleurstelling is het geen stuiver waard.

Maandag zit ze waarschijnlijk weer op de bank, denkt ze. Eerste keepster Geurts is dan vermoedelijk hersteld van de enkelblessure die ze opliep tegen Nieuw-Zeeland. „Loes is gewoon eerste keus.” Het is het lot van de beste speelster van de avond. Soms is de werkelijkheid krom.