Rommelig, lui en slap

Hoe houd je paardenmeisjes anderhalf uur koest? Probeer The Legend of Longwood. Heldin is de vaderloze Mickey, die met haar moeder van New York naar Ierland verkast, land van sagen en legendes. Al snel klinkt er dus fiedelmuziek en vertelt een excentrieke Keltische oma over de vloek van de Zwarte Ridder. Helaas overlijdt oma voor ze een en ander kan toelichten en moet Mickey op onderzoek naar haar lotsbestemming waarbij de gebruikelijke personages uit de kinderfilm opduiken: goedhartige volkskerel, verstrooide kasteelheer, gemene stiefmoeder, verwend meisje, droevig vriendje, wit paard. Terwijl Mickey het mysterie ontrafelt, redt ze paarden van vergezochte complotten en komt herstel van het kerngezin in zicht.

Uit jarenlange observatie weet ik dat de doelgroep van The Legend of Longwood niet veel eist. Een rommelige, luie, slap gemonteerde film als The Legend of Longwood lijkt dan ook een prima kalmeringsmiddel, meer valt er eigenlijk niet over te zeggen.