Taktaktaktaktak, hoorden ze in Zaandam

Bij een schietpartij midden in een woonwijk in Zaandam kwam gisteren de 43-jarige Lucas Boom om het leven. Het bleek een liquidatie, de zoveelste in korte tijd. Buurtbewoners dachten aan „kotertjes met een klappertjespistool”.

Een kat loopt op de plek waar Amsterdammer Lucas Boom gisteren werd geliquideerd, de J. Kruijverstraat in Zaandam. Foto Olaf Kraak / ANP
Een kat loopt op de plek waar Amsterdammer Lucas Boom gisteren werd geliquideerd, de J. Kruijverstraat in Zaandam. Foto Olaf Kraak / ANP

Hailey (10) en een vriendin lopen de voordeur in en uit. Ze zijn al de hele middag heel druk, zegt moeder Sonja op haar stoepje. „Hyper.”

„Mam, mogen we spelen in de tuin? Want we durven nu niet in de steeg.”

„Met die waterballonnen zeker. Nou, maak jezelf niet te nat dan.”

Hailey had in de klas gezeten toen ze gisteren om 12.20 uur buiten het geluid van „vuurwerkmatten” hoorde. Andere buurtbewoners dachten aan „kotertjes met een klappertjespistool”, „knikkers in een badkuip”. Ze hoorden „taktaktaktaktak”. Tien keer zo’n beetje. De meeste omwonenden waren net aan de koffie of ze smeerden een broodje in de keuken.

Het bleek een liquidatie, de zoveelste in korte tijd. Midden op de dag in een kindvriendelijke woonwijk in Zaandam. Pal voor een school waar kinderen van de middenbouw in de grote pauze aan het buitenspelen waren.

Slachtoffer was de 43-jarige Lucas Boom, een bekende van de politie. Hij stond voor het schoolplein geparkeerd in zijn zwarte Volkswagen Polo met dubbele uitlaat toen vier mannen met automatische vuurwapens uit een busje stapten en hem onder vuur namen. Boom rende een straat in en zakte in elkaar. Zijn zoontje zat op dat moment volgens buurtbewoners op een van de drie scholen grenzend aan elkaar.

Rianne van de apotheek aan de overkant zag het gebeuren. Ze was net een lijst medicijnen aan het invoeren in de computer toen ze „vuurwerk” dacht te horen en opkeek van haar scherm. Ze zag mannen in het zwart, eerst twee, later nog één of twee, „met zo’n lang geweer, geen idee hoe die dingen heten”. De mannen waren volledig bedekt. Rianne gaat wijdbeens achter de balie van de apotheek staan, bovenlichaam half gedraaid, armen om een denkbeeldig geweer. „Zo stonden ze.” Ze zag de mannen vuren. „Taktaktak.” Het duurde best lang. Ze was 112 al aan het bellen voordat de mannen weg waren. Met een bruin bestelbusje zijn ze vertrokken.

Meneer ging met iedereen om

Waarom Boom het veld moest ruimen is onduidelijk. In de media is hij een vertrouweling van Willem Holleeder genoemd. Booms advocaat Gerald Roethof wil dat niet bevestigen. „Meneer was een ras-Amsterdammer die met iedereen omging, ook met personen die wat minder geliefd zijn.”

In 2011 zou Boom met enkele andere ‘beroepscriminelen’ betrokken zijn geweest bij het beramen van een liquidatie op de ‘president’ van de Amsterdamse tak van motorclub Satudarah. De zaak strandde wegens gebrek aan bewijs. Vorig jaar werd Boom wel veroordeeld tot 4,5 jaar cel voor de import van 128 kilo cocaïne in 2010. Een van zijn medeverdachten, Patrick Brisban, werd eind 2012 geliquideerd. Boom heeft betrokkenheid bij de import altijd ontkend. Roethof: „Het hoger beroep zou na de zomer dienen. Maar dat mag hij helaas niet meer meemaken.”

Terwijl mannen in witte pakken het laken van Booms lichaam trekken huppelt Hailey verderop in de straat ongedurig rond. „Ik weet even niet wat ik moet doen.”

De meester had het nummerbord opgeschreven van het bruine bestelbusje, vertelt ze. Zelf heeft Hailey de liquidatie in haar klas alleen gehoord, niet gezien. „Later moesten we gaan tekenen. Maar ik ben toen op de wc gaan zitten, ik was te bang.” Ze toont haar hand. „Kijk, ik tril nog steeds.”

Hailey moest huilen toen haar moeder haar van school kwam halen. Ze is niet de enige. Twee uur na de liquidatie mogen ouders met hun kinderen de school verlaten. Een meisje zit huilend naast haar vader in de auto. Vader scheurt weg, weg van hier.