Islamitische moeder botst hard met haar verwesterde dochter

Uitdagend trekt de Turks-Nederlandse theatermaakster Nazmiye Oral voor de ogen van haar moeder haar T-shirt uit. „Wat zou je doen als ik hier ook mijn bh uittrek?”, vraagt ze. „Ik vermoord je.”

Nazmiye en haar moeder Havva vertegenwoordigen verschillende werelden. Nazmiye draagt felroze naaldhakken, Havva een hoofddoek. Nazmiye is getrouwd met de ongelovige Hollander Henk, Havva droomde van een traditioneel bruiloftsfeest. Tussen beiden is een diepe kloof vol onbegrip ontstaan. Een open en eerlijk ‘geprek’ moet die weer dichten. Nazmiye wil niet meer zonder haar moeder verder.

Er vallen hartverwarmende en harde woorden. Nazmiye verwijt haar moeder dat ze de regels van de Turkse, islamitische gemeenschap boven moederliefde heeft geplaatst. Haar moeder uit vooral teleurstelling. Ze had een ander pad voor haar dochter in gedachten. Moeilijke vragen legt ze in Gods handen. De confrontatie is heftig. Publiek en spelers zijn vanaf het begin tot tranen toe geroerd. Tegelijkertijd is er ongemak. Nazmiye nagelt haar moeder vaak wel heel meedogenloos aan de openbare schandpaal.

Gelukkig komt die moeder toch nog vaak bijzonder droog en grappig uit de hoek en hanteert Nazmiye een gevatte taal. Op de achtergrond spelen en zingen muzikanten, onder wie Merel Polat en haar vader, live melancholische Turkse liederen. Het maakt deze particuliere praatsessie alsnog interessant theater.