Pendelen tussen droombeelden

Componist Michel van der Aa maakte met The Book of Sand online een prachtig liedtriptiek. Typisch iets voor Van der Aa om muziek met tech te vermengen.

Beeld uit The Book of Sand.
Beeld uit The Book of Sand.

‘Wat is jouw fascinatie met blondines en machines?”, vroeg de echtgenote van componist Michel van der Aa onlangs toen ze beelden zag uit zijn interactieve liedtriptiek The Book of Sand. Die vraag had met ‘raadselachtige dozen’ en ‘duistere onrust’ kunnen worden aangevuld. The Book of Sand is, kortom, typerend werk voor Van der Aa. Maar hij overtreft zich in het vernuft van de wijze waarop muziek, video en digitale verworvenheden elkaar bestuiven.

The Book of Sand, geschreven voor het Holland Festival, omvat drie video’s van twaalf minuten, waarin na elkaar drie liederen worden gezongen, in elke laag anders. De niveaus zijn verbonden als bewustzijnslagen. Bedoeling is dat je op pc of iPad heen en weer pendelt en de handeling steeds anders tot je komt.

„Wat dóét die vrouw?”, vroeg iemand tijdens de launch bij de sfeervol geschoten beelden van de geweldig zingende protagoniste, Kate Miller-Heidke. Dan kun je antwoorden dat ze op een fantasiemachine linten met zandletters fabriceert. Maar de vraag naar what en why in The Book of Sand is moeilijk te beantwoorden. Van der Aa baseerde zich op drie verhalen van de Argentijnse dichter Jorge Luis Borges (1899-1986). Muziek, beeld en tekst delen de plotloze thematiek: wat we zien en horen is een droomachtig dwalen, opgejaagd door en op zoek naar iets onbekends.

De muziek bevat fraaie zang door het Nederlands Kamerkoor, zeer herkenbare Van der Aa-iaanse melodieën (Miller-Heidke) en een rockachtige middenlaag. Is dit dan de manier om nieuwe generaties voor kunstmuziek te winnen? Wie weet. Feit is dat Van der Aa zich opnieuw op de kaart zet als dé componist met een antenne voor wat er nu mogelijk is, zonder concessies te doen aan zijn hoogsteigen thematiek.