Euforie na zege, pijn voor Viev

Alarmfase 2 na winst van Nederland op Nieuw-Zeeland: spits Vivianne Miedema heeft migraine.

Oranje-spits Vivianne Miedema in duel met de Nieuw-Zeelandse verdedigster Katie Duncan.
Oranje-spits Vivianne Miedema in duel met de Nieuw-Zeelandse verdedigster Katie Duncan. Foto Jeff McIntosh/AP

Voor bijna alle voetbalsters van het Nederlands team zijn de omstandigheden op deze zomerse dag in Edmonton nog mooier dan vooraf werd gehoopt. Behalve voor de meest bekende in hun midden: Vivianne Miedema. De spits van Oranje kampt met naweeën van migraine.

Alles wat de openingsdag van het WK vrouwenvoetbal zo speciaal maakt, is precies wat menig migrainepatiënt niet verdraagt: fel zonlicht, veel geluid en de aanwezigheid van duizenden toeschouwers, die met zoveel waren dat ze eerder op de dag de metrolijn van Edmonton hadden lamgelegd. Hemels voor de meeste voetbalsters. Misschien wel hels voor wie op doktersadvies in een donkere hotelkamer zou moeten liggen.

Terwijl haar ploeggenoten na het laatste fluitsignaal hun glorieuze debuut op het WK vierden (1-0 winst op Nieuw-Zeeland), stapte Miedema met een van de begeleiders van Oranje in de auto richting hotel. Ze had nog 80 minuten gespeeld, zonder op te vallen, maar een vraag beantwoorden zat er niet in. Toen ze de interviewer van de NOS passeerde, had ze meelijwekkend het hoofd geschud.

Wat een hoogtepunt kon worden in haar nog prille carrière, werd een dag met een smetje voor de pas achttienjarige speelster die vooraf is bestempeld tot de mogelijke revelatie van het Nederlands team. Sterker: van heel het toernooi. Van de Edmonton Journal tot USA Today en het officiële WK-magazine van de FIFA: overal staat dat we moeten letten op de spits van Bayern München. „Zelfs halve kansen zet deze veelgeprezen belofte om in doelpunten”, staat in het laatste blad onder de kop ‘sleutelspeler van Oranje’.

Arjen Robben

Ze heeft kortom de status van haar clubgenoot Arjen Robben bij de Nederlandse mannen. Die van een dragende kracht, die het team nodig heeft als er gepiekt moet worden. Dreigt hij een belangrijk duel te missen, dan ontstaat beroering en speculatie over de vraag of hij op tijd fit is. Zoals in de aanloop naar het WK in Zuid-Afrika in 2010 waar Robben na lange twijfel toch zijn opwachting zou maken. Het was alarmfase één.

Geheel in die lijn ontstond er ook beroering toen Miedema de afgelopen week een versufte indruk maakte. Geen alarmfase één, maar toch zeker alarmfase twee. Eerder in de week bleek ze met pijnstillers te spelen vanwege een pijnlijke voet. Later, bij de laatste training voor de wedstrijd tegen Nieuw-Zeeland, oogde ze slap. Ze sukkelde achteraan bij het warmlopen en verliet na een kwartier de training. Dit ging zo niet.

Verbaasd

Toch leek trainer Roger Reijners verbaasd toen er op de persconferentie vragen over haar fysieke gesteldheid werden gesteld. Hij leek te hebben verwacht dat de vragen vooral zouden gaan over hoe hij en zijn speelsters het ervaren om aanwezig te zijn op het eerste WK waarop Nederland is afgevaardigd. Meestal volgt dan een antwoord als: „Het is al winst dat we hier aanwezig mogen zijn.”

Op de vraag over Miedema: „Een beetje last van hoofdpijn.” Geen zorgen, geen twijfel. Tot een dag later ineens doorsijpelde dat het ging om klachten van heftiger proportie: een migraineaanval. Kloppende hoofdpijn die gepaard gaat met misselijkheid, concentratieverlies en overgevoeligheid voor licht en geluid.

Niet bepaald ideaal op weg naar de eerste wedstrijd op het WK, en toch stond ze aan de aftrap. Schijnbaar fit genoeg om namens Nederland geschiedenis te schrijven op het kunstgras van het uitverkochte Commmonwealth Stadion in Edmonton, waar 53.058 toeschouwers minstens 65 euro hadden neergeteld voor twee duels. Eerst het zeer matige openingsduel tussen Canada en China (1-0), daarna de veel betere wedstrijd van Nederland dat van alle vier de landen de beste indruk maakte dankzij het verzorgde combinatiespel.

Zeker de helft van de toeschouwers was toen al weg. Zij kwamen vooral voor Canada. Jonge meiden getooid in rood-witte tutu’s, volwassen mannen met geschminkte esdoornbladeren op hun wangen en oudere echtparen met verrekijkers om niks te hoeven missen van het spektakel. Haast onvoorstelbaar voor Europeanen dat vrouwenvoetbal zulke gekte teweeg kan brengen. Maar daarom niet minder mooi.

De vraag is of Miedema ook heeft kunnen genieten van de unieke ambiance. Op het veld bleek ze niet fit genoeg om een rol van betekenis te spelen in een duel dat dankzij een fraaie knal van uitblinker Lieke Martens werd gewonnen, en erbuiten was ze niet in staat om te praten. Toch had Miedema op de wedstrijddag geen steuntje in de rug nodig, zegt medespeelster Daniëlle van de Donk. Zij vindt het maar knap hoe het talent van 18 jaar zich staande houdt. „Zoals ze overal haar woordje klaar heeft en aanschoof bij RTL Late Night. Ik zou het niet kunnen. Viev is een taaie.”