Antiheld sleept titel in de wacht en laat zijn broek achter

Niet de favoriet Novak Djokovic, maar Stan Wawrinka (30) won de finale in Parijs. De laatbloeier heeft niet de grandeur van Federer, Djokovic of Nadal. Maar als een van de weinigen heeft hij wel een stijlvolle enkelhandige backhand.

Stan Wawrinka won gisteren voor het eerst Roland Garros. Foto Michel Euler/AP
Stan Wawrinka won gisteren voor het eerst Roland Garros. Foto Michel Euler/AP

Natuurlijk haalt hij die bal niet. Het is even voor half zes als Stan Wawrinka diep in de hoek wordt gedreven door Novak Djokovic. De Zwitser lijkt geslagen, zo ver staat hij buiten de baan. Hij brengt zijn wapperende backhand nog wel in stelling, maar wat kan hij vanuit deze positie doen? Poef, zuiver geraakt, zou het dan toch? Op lage hoogte vliegt de bal als een komeet langs de netpaal in het veld, buiten het bereik van Djokovic.

Punt van de wedstrijd, wat een uitbarsting van techniek en talent. Het publiek op Roland Garros komt uit de stoeltjes. Wawrinka is een godsgeschenk voor de traditionalisten in het tennis. Hij behoort tot een uitstervend ras, met zijn stijlvol geslagen enkelhandige backhand. De dubbelhandige backhand domineert tegenwoordig het toptennis – je forceert zo meer kracht, meer stabiliteit en je redt er meer ballen mee.

Kom daar bij Wawrinka niet mee aan, hij doet al zijn hele leven niets anders dan een enkelhandige backhand slaan. Samen met zijn vriend en landgenoot Roger Federer behoort hij tot een van de laatsten der Mohikanen. „Hij heeft de beste enkelhandige backhand van dit moment”, zei de Amerikaanse tennislegende John McEnroe al in 2009 over Wawrinka.

Sierlijk beukt hij erop los in de hoogstaande finale tegen Djokovic. Het is af en toe net PlayStation-tennis, zo ongenadig hard en lang zijn de rally’s. Wawrinka weet Djokovic – tot gisteren 28 wedstrijden ongeslagen – vooral vast te zetten met zijn vlammende forehand. Radeloos kijkt de Serviër naar zijn coaches, de Sloveen Marian Vajda en de Duitser Boris Becker. Gek wordt hij van de giftige powerslagen van Wawrinka. Aan het eind van de tweede set smijt de nummer één van de wereld tot twee keer toe zijn racket op de grond en breekt zo het frame.

Slot in stijl

Tweede matchpoint eind vierde set, natuurlijk de backhand rechtdoor van Wawrinka: 4-6, 6-4, 6-3 en 6-4. Een slot in stijl en een superstunt van de Zwitser. Niemand had eigenlijk serieus op hem gerekend. Na een goed begin van het seizoen – met onder meer een toernooizege in Rotterdam – beleefde hij een belabberd voorjaar.

De vormdip ging samen met een moeilijke periode privé. Na een relatie van tien jaar ging hij in april weg bij zijn vrouw, model en tv-presentatrice Ilham Vuilloud. Via een artikel op de website van Roland Garros werd twee weken geleden bekend dat Wawrinka nu iets zou hebben met het achttienjarige Kroatische talent Donna Vekic. Woest was hij over dat stuk op de officiële site, dat snel werd verwijderd.

Hij wist zich weer snel te focussen op het tennis. Stilletjes sloop Stan the Man door het toernooi, waar iedereen met name op Djokovic, Federer en Rafael Nadal lette. Hij haalt een honderd procent score uit grandslamfinales: na de Australian Open van vorig jaar nu ook de titel in Parijs op zijn favoriete gravel. „Ik speelde de wedstrijd van mijn leven”, zei hij.

De 30-jarige laatbloeier is de antiheld uit de toptien, de grijze ster onder de topspelers. Hij heeft niet de grandeur en continue kwaliteit van Djokovic, Federer en Nadal. Hij mist de sexappeal van opkomende sterren als de Japanner Kei Nishikori, de Bulgaar Grigor Dimitrov of de Canadees Milos Raonic.

Het is de tragiek van Wawrinka, zoon van een Duitse vader en een Zwitserse moeder en opgegroeid op een boerderij. De finesse van zijn backhand is moeilijk te rijmen met zijn imago van noeste arbeider. De gedrongen tennisser ziet er tijdens twee weken Roland Garros wat onbeholpen uit in zijn komische tennisbroek, die door het rode motief meer weg heeft van een zwembroek of boxershort.

Bij de persconferentie na de finale legde hij het broekje voor hem op tafel. „Iedereen heeft het maar over dat broekje”, zei hij. „Ik vind het leuk, maar blijkbaar ben ik de enige. Hij komt in het museum van Roland Garros te liggen. Wie wil, kan daar iedere dag mijn broekje zien.”