Heel goed, die staatsopvoeding, maar zoenen moet met mate

Mevrouw Koopmans-Snep maakt ons wijs dat er op het gebied van homo-emancipatie sprake is van ‘staatsopvoeding’ (4/6). Laat ik beginnen met een ontboezeming: ook ik krijg een negatieve kriebel in de onderbuik wanneer ik met name twee mannen zie zoenen. Toch accepteer en respecteer ik volledig het recht van homo’s om elkaar in het openbaar te kussen. Een homoseksuele geaardheid is net zo normaal, natuurlijk en onvermijdelijk als een heteroseksuele. Mevrouw Koopmans-Snep heeft het over het „wel of niet accepteren van mensen met een homoseksuele neiging of levensstijl”. Homoseksualiteit is geen neiging of levensstijl. Dat is heteroseksualiteit ook niet. Het accepteren van homoseksualiteit is als erkennen dat water nat is of de aarde rond. Deze natuurlijke wetmatigheid dient onderwezen te worden in ons beschaafde land, los van geloof of levensovertuiging. Goed dat hier ‘staatsopvoeding’ wordt toegepast als tegenwicht tegen de kortzichtigheid van sommige opvoeders. En ja, het hebben van een andere mening over homoseksualiteit op basis van levensovertuiging, mensbeeld of geloof is een vooroordeel. Dat betekent in mijn ogen niet dat het iedereen vrijstaat onbeperkt van iedere vrijheid gebruik te maken. Het Pareto optimum stelt dat het ieder vrij is te doen wat men goeddunkt, zolang de vrijheid van anderen niet wordt beperkt. Het zou mij niet verbazen als zeker een derde van de Nederlandse bevolking niet zit te wachten op heteroseksuele uitingen van affectie in het openbaar. Dan mag ook van homo’s enige terughoudendheid in de openbaarheid worden verwacht.