Moeilijk perspectief

Inge Steenhuis reisde door Afrika als tekenlerares.

In de schoolvakanties hadden mijn compagnon Francis (16) en ik een schildersbedrijfje, genaamd Stonehouse Artwork. De klussen liepen goed en we kregen een schilderopdracht in een moskee. Francis had er geen zin in maar ik was heel trots. Ik moest op bezoek bij de imam om schetsen te laten zien. Mijn kunstboek Mohammed door de eeuwen heen nam ik mee; het leek me leuk om dat netjes na te schilderen. De imam keek nauwelijks en liet het aan zijn vrouwen over die alles enthousiast besproken. Er zaten vier tolken omheen die tegengestelde dingen zeiden. Uiteindelijk kozen ze voor de kaäba in een moeilijk perspectief, half Mekka erachter en alleen maar zwart. En op een buitenmuur. Mijn lol was eraf. Toen ik wilde zeggen hoeveel het zou kosten fluisterden de tolken „nee, nee geen prijs zeggen”. Het was ramadan, wie dan iets aan de moskee opknapt doet het voor niets; dat zijn Goede Werken. Dat wist ik niet en ik vond het kinderachtig om af te zeggen. Moeilijke klus, brandende zon, zelf betaalde verf en niets verdienen. Wat was ik weer een sul. Maar het is af en ze zeggen volgens Francis nog elke dag: „Do you remember that white ladypainter?” Schrale troost.