Opticien

Bij een grote opticienketen laat ik een leesbrilletje aanmeten: bolletjes scherpstellen, rijtjes met letters opzeggen, enfin, het hele pakket. De jongen die me helpt is echt piepjong, dus ik vraag een tikje wantrouwig hoe lang dat nou duurt, zo’n opleiding tot opticien.

„Drie jaar”, antwoordt hij vrolijk.

„Zo”, zeg ik, tevreden met de vers opgeleide deskundige die zojuist mijn ogen heeft geïnspecteerd. „Dat is niet niks.”

„Inderdaad”, zegt hij dan. „En ik begin in september.”