Tussen de ecologische matrassen

OneWorld, het meest duurzame tijdschrift van Nederland, dat gek genoeg op papier wordt gedrukt, maar dan op wel duurzaam papier, stuurde me naar een duurzaam initiatief in het Conscious Hotel in Amsterdam waar bewust levende mensen met elkaar spraken hoe het nog duurzamer kon.

Het eerste wat daar tegen me gezegd werd, was dat ‘we’ moesten oppassen dat duurzaamheid geen containerbegrip werd. Andersom hadden ze er er geen enkele moeite mee om mij als een vuilnisbak te zien waar ze om beurten een duurzaam initiatief in mochten gooien. Zo’n bak is ook een keertje vol en dan gaat er echt niets meer bij.

Ik stond er braaf bij te knikken als iemand zei dat de plastic muntjes die op festivals werden gebruikt om mee te betalen heel slecht voor het milieu waren, dat je in plaats van kleren te kopen veel beter kleren kon ruilen, dat je best 45 kilometer per dag kon fietsen of dat je een wc ook eens per dag door kon trekken.

Ik bleef zelfs knikken toen er een paar aantoonbaar begonnen te liegen.

Zeewier- en humusburgers zijn niet lekkerder dan een hamburger, ook al is dat wetenschappelijk aangetoond! Het is ook niet altijd ‘fun’ om overal zelf, op een hometrainer, energie op te wekken. En het leek me ook niet ‘cool’ om altijd en overal je eigen mok of bestek mee naartoe te slepen om maar geen wegwerpbekers te gebruiken, of – ook gehoord – afwaswater te besparen.

De spreekwoordelijke druppel die de emmer deed overlopen, kwam van de receptioniste van het Conscious Hotel die bij het weggaan met een vies gezicht mijn geld weigerde. Dat hele hotel hing van waterbesparende douchekoppen, ecologische matrassen, hergebruikte meubels, biologische hapjes en milieuvriendelijke schoonmaakmiddelen aan elkaar, maar betalen kon je er alleen met de pin.

De receptioniste: „Cash geld zorgt voor meer bureaucratie en administratieve handelingen vreten papier, dat is wetenschappelijk bewezen.”

Ik vond het nogal een bewering van iemand die zich achter rekken met folders en een pot met gratis balpennen verscholen hield. Maar met dat soort argumenten breng je de duurzame mens niet uit z’n evenwicht, sterker, je gooit alleen maar olie (sorry) op het vuur.

„Denk anders even aan al die geldwagens die vanwege jouw geld extra door de stad zouden moeten rijden.”

Daarna werd me de wortel van een betere wereld en de stok van naderend onheil voorgehouden. Onze ecologische voetafdruk was zo groot, dat als de Afrikaan, die eigenlijk maar een heel klein ecologisch voetje had, ook van zulke stampers zou hebben, het dan in augustus al afgelopen zou zijn met de wereld.

Ook wetenschappelijk bewezen.

Opeens wilde ik heel graag pinnen.