Arak of Riesling?

Afgelopen zaterdag heb ik aandacht besteed aan de Riesling Weeks die nog anderhalve week Nederland tot het drinken van meer van Duitslands trots proberen aan te zetten. Daarin beloofde ik een Riesling in de schijnwerpers te zetten die mij de afgelopen tijd extra goed is bevallen.

Dat bleek overigens nog niet zo eenvoudig, want dat waren er een stuk of vijfentwintig.

Uiteindelijk is de keuze gevallen op Riesling Ayler Kupp ‘Senior’ Fass 6 2012 uit de Saar van Weingut Peter Lauer.

Niet alleen omdat de importeur zich op Twitter van het alias ‘Rieslingjager’ bedient.

Maar vooral omdat mevrouw Hamersma bij het restant van de proeffles zo’n geweldig gerecht had bedacht: gamba’s met een shotje arak.

Daarbij van de gebruikte drank blijven doordrinken was natuurlijk een optie geweest.

Maar als mevrouw en ik op het gebied van sterke drank al een guilty pleasure hebben dan is dat de incidentele Sloane’s Gin met Fever-Tree-tonic die we weleens drinken bij onze Amsterdamse buren van The Fat Dog. Als alibi nemen we dan altijd onze eigen fat dog, Berner Sennen Lana, mee.

Maar ik dwaal af.

Het zal de drank zijn.

In dit geval ging ik voor light.

Maar niet in smaak. Ondanks zijn slechts 11,5 procent alcohol presenteerde Peter Lauers Riesling Senior (Winterberg Wijnen; € 13,95) een scala aan geuren en smaken die perfect aansloten bij het gamba-arak-experiment dat mevrouw Hamersma op mij uitvoerde.

  1. Topjaar ter plekke.

Trakterend op perzikpartjes, een duwtje dille, een anijstoets, venkelzweem, steenslag, citrusverfrissing. Droog, maar toch ook weer niet.

Ik heb ter plekke mevrouw Hamersma’s contract verlengd. En om dat te vieren schonk ik haar nog een glas in.

In de hoop dat ik ook nog even mag blijven.