Foute scheiding, foute man

Een gezin verhuist naar Frankrijk om er een geërfd landhuis te verbouwen. Eenmaal aangekomen, blijkt het meer verkrot dan was verwacht. Omdat hun Frans niet zo goed is, gaan ze maar in zee met Peter, een Nederlandse aannemer die ook in het dorp woont.

Dat hij nogal een rare snuiter is, maakt regisseur Antoinette Beumer meteen duidelijk. Peter Paul Mullers haar zit in een hele rare scheiding, hij praat anders dan gebruikelijk: dat maakt hem bij voorbaat sinister. Zoals Beumer met allerlei stilistische middelen – cameravoering, muziek, montage en spel – er stelselmatig voor zorgt dat er voor de toeschouwer niets te raden overblijft. Is het echt nodig de kijker zo bij het handje te nemen?

Zo ontmoet de door haar drukke man verwaarloosde Simone een knappe jonge bouwvakker. De situatie is glashelder, maar Beumer laat hem voor de zekerheid nog een paar keer een broeierige blik op haar werpen. Het weinig originele verhaal, naar een boek van Esther Verhoef, helpt ook niet echt mee er een beklijvende film van te maken. Even lijkt het erop dat Simone wraak neemt op de mannen die haar koeioneren. Zo klaagt Peter keer op keer op neerbuigende wijze dat ze niet kan koken. Maar helaas zit dat er niet in.