Aftreden Blatter luidt hopelijk sanering en hervorming FIFA in

Onder druk wordt alles vloeibaar, zelfs Sepp Blatter. De koppige Zwitserse voorzitter van de wereldvoetbalorganisatie FIFA trad gisteren af, nadat hij eind vorige week nog met ruime meerderheid was herkozen. Hij wendde gisteravond voor dat de steun in de voetbalwereld zo sterk was afgenomen dat hij geen andere keus had. Tegelijk presenteerde hij zich in zijn afscheidsspeech als voorvechter van een aantal met name genoemde ingrijpende hervormingen, waar hij zich tot nu weinig aan gelegen had laten liggen. Behalve een aftreden was het dus ook een bekering, van Joker naar Batman. Geloofwaardig was het niet.

Het roept de vraag op wat er sinds zijn verkiezing vorige week echt is veranderd, nu Blatter concludeert dat zijn positie onhoudbaar is en hervormingen onontkoombaar zijn. Dat was vóór zijn herverkiezing namelijk ook het geval – en al geruime tijd. Zijn verkiezing was al een blamage en een verdere ontluistering van de FIFA, toch de hoeder van de voetbalsport. Economisch, sportief en sociaal een wereldomspannende sector die in beginsel een positieve kracht is en miljarden mensen veel vreugde bezorgt.

Intussen is de FIFA synoniem geworden voor verval – integraal onderdeel van de organisatie zijn omkoping en corruptie, die zorgden voor verspilling, dubieuze toernooi toekenningen aan ongeschikte landen en massale uitbuiting bij de aanleg van stadions aldaar. De arrestaties vorige week van een aantal hoge FIFA-functionarissen op verzoek van de Amerikaanse FBI op verdenking van corruptie en omkoping, is een doorbraak, zo lijkt het nu. Hopelijk volgt er een grote sanering – op zijn minst is een herziening van het besluit in Qatar een WK te houden gewenst.

Het lijkt waarschijnlijk dat de FBI ook aan de deur van Blatter klopte, zoals Amerikaanse media berichtten. Dat is dan weer een bewijs van de macht die de Amerikaanse opsporingsautoriteiten zichzelf in de wereld toekennen. In het bankenschandaal liep het Amerikaanse parket voorop, net als in de dopingaffaire in de Tour de France. Ook Nederlandse bedrijven hebben geleerd tijdig met de Amerikaanse Justitie te schikken, als zij zich met dubieuze transacties inlieten. De VS als hoeder van de vrije handel bewijzen zich als de handhaver ervan. Dat is voor Nederland en de EU een goede zaak.

Mogelijk hebben de sponsors laten blijken dat hun kleding- en frisdrankmerken niet kunnen worden geassocieerd met corruptie op deze schaal. Ook dat zou welkom zijn. De commercie heeft tot nu toe zelden laten zien dat zij zich door iets anders dan door opportunisme laat leiden. Ook de handel heeft een eigen verantwoordelijkheid. Niet mee woekeren met de profiteurs is wel het minste.