Duister en dansbaar

Elektronische muziek wint nog altijd aan populariteit, en de verschijningsvorm wordt al veelzijdiger. Popmuziek kan nauwelijks nog zonder elektronica, vrijwel elke gitaarband maakt er gebruik van: om een synthetische zweem op de achtergrond aan te brengen of prominente beats te leveren.

In elektronische muziek is het belangrijk om in de voorhoede te blijven. De klank van computers raakt snel cliché, want alomtegenwoordig. Vandaar dat muzikanten graag zeldzame analoge apparatuur gebruiken, of zich toeleggen op het manipuleren van de standaardgeluiden.

Meester in de manipulatie is Jamie ‘XX’ Smith, het muzikale brein achter de succesvolle indie-electroband The XX. Hij brengt nu een solo-cd uit.

De nummers klinken kleuriger en vrolijker dan de introverte stijl van The XX. Jamie schroefde het ritme op en liet invloeden binnen uit hiphop en doowop in de zangpartijen. Hij combineert broeierige elektronica met een onderlaag van diep galmende bastonen. De diepe klanken zijn omfloerst, de lichte klanken sprankelen en zo suggereert hij twee werelden tegelijk: duister en spannend tegenover dansbaar en opwindend. De bijdrage van rapper Young Thug is aangenaam rauw, maar de twee liedjes met XX-zangeres Romy Madley Croft zijn de bedwelmende hoogtepunten van In Colour.