Waldy Nods –‘Sonny Boy’– overleden

Journalist

Annejet van der Zijls verfilmde biografie maakte Nods bekend.

foto ANP/Freek van Asperen

Waldy Nods was vooral bekend van het aangrijpende boek Sonny Boy dat Annejet van der Zijl in 2004 schreef over de grote liefde tussen een Scheveningse pensionhoudster en een zeventien jaar jongere Surinaamse student, in de jaren twintig en dertig. Waldy Nods was het kind dat hun destijds hoogst omstreden liefde bezegelde, en hij was ook het jongetje dat ten slotte als weeskind uit de oorlog kwam. Vorige woensdag is hij overleden, 85 jaar oud.

Zelf had Nods, die jarenlang in de journalistiek werkte, al diverse pogingen gedaan zijn verhaal op papier te zetten. Maar het was hem nooit gelukt de juiste toon te vinden; het was te dichtbij. Daarom werkte hij van harte mee toen de biografe Annejet van der Zijl op zijn pad kwam. Het resultaat ontroerde hem. „Het boek heeft me mijn ouders teruggegeven”, zei hij in diverse interviews.

Riek van der Lans en Waldemar Nods ontmoetten elkaar in 1928. Zij had al vier kinderen. Toen haar echtgenoot van haar buitenechtelijke relatie hoorde, hield hij die kinderen aanvankelijk weg van hun verdorven geachte moeder. Eind 1929 werd Waldy geboren. Ze noemden hem Sonny Boy, naar een beroemd wiegeliedje uit die tijd.

In hun pension hielden Riek en Waldemar tijdens de bezetting ook onderduikers verborgen. Dat werd hen fataal. Beiden kwamen om het leven. Hun zoon groeide na de oorlog op in een pleeggezin.

Dat er sinds een paar jaar een beeldje van Waldy Nods in de bibliotheek van Scheveningen staat – gemodelleerd naar de kinderfoto op het boekomslag – beschouwde hij als extra eerbewijs aan zijn heldhaftige ouders.