Hoop voor Koch? Zijn grootste criticus bij ‘The New York Times’ doet stapje terug

Herman Koch in zijn woning in Amsterdam, vlak na de verschijning van 'Zomerhuis met zwembad'. Ook over die roman van Janet Maslin niet enthousiast
Herman Koch in zijn woning in Amsterdam, vlak na de verschijning van 'Zomerhuis met zwembad'. Ook over die roman van Janet Maslin niet enthousiast Foto ANP ILVY NJIOKIKTJIEN

De internationale lof voor de Engelse vertaling van Kochs Het Diner kwam tot stilstand toen het op het bureau belandde van The New York Times-critica Janet Maslin, die ook Kochs Zomerhuis met Zwembad neersabelde. Nu is er hoop voor Koch. Maslin doet een stapje terug en vertrekt als vast boekenredacteur bij de Amerikaanse krant.

Maslin werkte sinds 1977 als full-time criticus, eerst van film en daarna van literatuur. Sinds het begin van deze eeuw werkte ze als vaste boekenredacteur voor The New York Times, naast Michiko Kakutani en Dwight Garner.

Gruwelijk tempo

Op 1 juli van dit jaar stopt ze als vaste redacteur, om zich te ontdoen van het ‘gruwelijke tempo’ waar ze de afgelopen jaren in werkte. In een e-mail aan Capital schrijft ze zelfs overwogen te hebben helemaal te stoppen:

“Mijn oorspronkelijke idee was helemaal stoppen en zo nu en dan te gaan freelancen. Maar ze kwamen met een compromis: ik hoef slechts een aantal stukken per maand schrijven, wat een geweldig voorstel is. We zijn allemaal blij met deze nieuwe regeling.”

Onverteerbaar

Is Herman Koch ook blij met deze ‘nieuwe regeling’. Want wie weet ontkomt hij in de toekomst aan het oordeel van Maslin. De critica was in The New York Times tot tweemaal toe uiterst 15797938kritisch over zijn romans.

The Dinner, waarmee Koch internationaal uitermate succesvol was, was volgens Maslin een ‘uitgebreide stunt’. Belangrijke personages uit de roman, over twee ouderechtparen die er tijdens een etentje achter komen dat hun zonen iets verschrikkelijks hebben gedaan, waren volgens Maslin “onverteerbaar”. “Werkelijk ziekmakend” was de morele laag in de roman.

Griezelige fantasieleven

Kochs twee jaar later in vertaling verschenen Zomerhuis met zwembad was in de ogen van Maslin nóg minder dat The Dinner:

‘Summer House With Swimming Pool is zwakker en minder gehaast, en kabbelt voort zonder duidelijke bestemming.’

De centrale vraag van - heeft hoofdpersoon Schlosser opzettelijk de bevriende acteur Ralph Meier omgebracht? - was volgens Maslin ‘oninteressant’. Vooral voor de mannelijke personages in Summer House With Swimming Pool, een roman vol ‘viezigheid, ontucht en jaloezie’, kan Maslin tot slot weinig sympathie opbrengen.