Opinie

Contador

Je zult maar wielrenner van beroep zijn. Het blijft een fascinerend maar zwaar vak. Het werd me weer duidelijk na drie weken Ronde van Italië. Altijd loert er gevaar op en langs de weg, steile bergen slurpen de laatste krachten uit de benen en vanwege alle spanning balanceren sommige renners geestelijk op een smal koord.

Tijdens deze Giro d’Italia waren de ogen vooral gericht op Alberto Contador. De Spaanse coureur had het er zelf naar gemaakt door te zeggen dat hij dit jaar de Giro én de Tour de France wilde winnen.

Zo’n inspanning lijkt niet meer van deze tijd.

In 2010 werd Contador betrapt op een minuscule hoeveelheid clenbuterol. Hij verweerde zich destijds tot het uiterste. Er was toch maar 0,0000000005 gram clenbuterol gevonden? En nee, het had niets met doping te maken. Het verboden goedje moest in een lekker stuk vlees gezeten hebben.

Contador werd geschorst. De winst van de Tour 2010 en de Giro 2011 werd hem ontnomen. Die zware straf heeft het woedevuur in de Spanjaard ontstoken. De afgelopen drie weken bleek dat het nog altijd brandt.

Contador is een strijder. Hij wil bewijs op bewijs leveren dat hij zuiver op de graat is. Hij is geen Armstrong en ook geen Pantani. Dus veroverde hij de roze trui zo snel als mogelijk en verdedigde hij het kledingstuk als zijn kind.

Concentratie was zijn handelsmerk tijdens deze Giro. Bijna niets ontging hem. Hij ramde zelfs een boven het peloton gehouden selfiestick uit de hand van een toeschouwer. Afgelopen zaterdag leek Contador alsnog te breken. In de zware klim naar de top van de Colle delle Finestre verloor hij het contact met de kopgroep. De vederlichte Nederlander Steven Kruijswijk – de renner met de meest vierkante, vetloze schouders – danste van hem weg, op de onverharde weg naar de top.

Contador sloeg in de afdaling aan het rekenen. Geen paniek. Hij had de voorbije weken genoeg voorsprong opgebouwd om de Giro te kunnen winnen.

Gisteren kwam Contador na de laatste etappe over de eindstreep. Hij stak als zege-gebaar drie vingers in de lucht. Drie keer de Giro gewonnen? De editie van 2011 was hem toch ontnomen? Maar zo rekent Contador niet. Drie is drie. Zoals zero, zero, zero clenbuterol ook echt zero, zero, zero doping is.

Contador is de beste ronderenner van het moment. In de Ronde van Italië swingde hij soepel in de bergen en toonde pure snelheid in de tijdrit. Maar iedere winnaar van een grote ronde wordt tegenwoordig tegen het licht gehouden.

Kunnen we hem vertrouwen?

De Spanjaard doet zichtbaar zijn best. Ik zie hem graag fietsen. Maar zal Contador zich ooit nog kunnen bevrijden uit de klauwen van het beest dat argwaan heet?