Boze trom, blootvoetse dans en zwiepen met zakdoeken

Een feestje? Ja, dát was het. In een vol Carré zaten boven en vooraan de Turkse fans van linkse muziekgroep Kardes Türküler, popdiva Candan Erçetin en girl-next-door Karsu, van De Pijp opgeklommen tot sterstatus, ook in Turkije.

In de loges zaten, moedig meeklappend, de genodigden van het Holland Festival en andere geïnteresseerden in het thema ‘Turkije’, verenigd door het warme én vervreemdende gevoel beland te zijn op de knalfuif van de buren.

De opzwepende protestliederen van Kardes Türküler, die de etnische verdeeldheid van Turkije in breed palet eren, het meezwiepen met een witte zakdoek, het pink-in-pink dansen: je moest het zonder boventiteling of live-toelichting (de voertaal was voor 90 procent Turks) maar begrijpen.

Maar charisma is universeel en ook in de ultrakorte set die zij zong was direct duidelijk waarom Candan Erçetin (hoge, rode paardenstaart, sirtaki-achtige springdans op blote voeten, jurk in 1001-nachtsfeer) de grote ster was.

Haar hits Yalan („behalve de dood is alles een leugen”) en Sallasana werden massaal meegescandeerd. De ook door de prachtig en theatraal zingende Karsu gedragen finale („Je bent een brunette, een schoonheid”) deed verlangen naar een stomende afterparty. Maar daar ging het er weer keurig aan toe.