Open Boek: Bregje Hofstede

We vragen elke week een schrijver naar zijn of haar boekensmaak. Vandaag Bregje Hofstede (26). Haar debuutroman De hemel boven Parijs verscheen een half jaar geleden, en wordt binnenkort verfilmd.

Illustratie Emmelien Stavast

Welk boek bent u nu aan het lezen?

The Life and Loves of a She-Devil van Fay Weldon. Een toevalstreffer tussen de ramsjboeken. De hoofdpersoon, een heel lelijke vrouw, wordt bedrogen door haar man en gaat, in een soort wraakoperatie, op jacht naar geld, macht en mannen. Ze stapt uit haar brave leven. En dat sprak me erg aan. Mijn nieuwe roman gaat over een vrouw die exact hetzelfde gaat doen.”

Waar leest u het liefst?

„Eigenlijk in bad, maar die heb ik niet. Dus lees ik het liefst in het hoekje van de bank. Daar kun je zo fijn je benen optrekken en leunen.”

Welke schrijver benijdt u?

„Er zijn schrijvers die ik bewonder, zoals Virginia Woolf. In haar dagboek beschrijft ze hoe ze zoekt naar een tekst die de textuur van haar denken benadert. Soms is dat net een opiumdroom, altijd is het ‘damnably refined’, zoals een criticus in The Times schreef. Maar ze verontschuldigt zich nooit voor de eigenaardigheid van haar proza.

„Benijden doe ik Simone de Beauvoir. Uit haar memoires weet ik dat haar leven genoeg drama bevatte. Maar ze schreef in alle genres, was eigenzinnig, reisde veel, kon van haar pen leven. Geen makkelijk, wel een benijdenswaardig leven.”

Wanneer stopt u met een boek?

„Doe ik weinig. Vaak lees ik een boek toch uit omdat ik wil weten of een auteur een zwak begin nog goed weet te maken. Als ik stop, komt dat doordat ik me afvraag hoeveel ik nog moet en me bedenk welke dingen ik in dat tijdbestek kan doen. Soms gaat het per ongeluk. Ik lees vaak twee boeken tegelijk. Dan delft er altijd wel eentje het onderspit. Die vergeet ik dan uit te lezen.”

Bestaat er een essentieel onderdeel dat iedere goede roman bezit?

„In de boeken die mij het meest raken zie ik geen constante. Laatst las ik zowel Het verzuim van de dood van José Saramago als Het boek der rusteloosheid van Fernando Pessoa. Dat laatste boek is heel kabbelend, melancholiek en zit heel dicht op de huid van een karakter dat niets meemaakt. Saramago is daarentegen snel, lichtvoetig, grappig. Twee totaal verschillende boeken, maar allebei prachtig. Henry James zei ooit: ‘There is only one recipe: to care a great deal for the cooking’. Het maakt niet uit met welke ingrediënten je kookt, als je het maar met aandacht doet.”

Welk boek moet iedere ouder aan zijn kind voorlezen?

„Wat ik als kind heel erg mooi vond, waren de bewerkingen die Imme Dros heeft gemaakt van de Griekse mythen. De verhalen over Psyche, Eros, Perseus: ze bezitten zoveel thema’s. Genoeg om een heel kinderleven lang op door te fantaseren.”

Wat is volgens u de beste boekverfilming?

„De BBC-versie van Pride and Prejudice, met Colin Firth als Mr. Darcy en Jennifer Ehle als Elizabeth Bennet. Deels uit jeugdsentiment: we hadden vroeger thuis een beperkt aantal videobanden. Maar ook omdat deze zes uur durende mini-serie erg trouw is aan Austens boek. En personages als Lady Catherine de Bourgh worden onvergetelijk neergezet.”

Wie is uw favoriete personage?

„Huckleberry Finn en Ronja de Roversdochter. Stoere, avontuurlijke personages die hun eigen angsten onder ogen durven te zien.”

Zit er een systeem in uw boekenkasten?

„Allereerst geordend op fictie en non-fictie. Binnen de fictie op taal, binnen de taal op alfabet. Nieuwe boeken liggen op stapels, op, in of voor de kast. Als ik verhuis, wat ik minstens één keer per jaar doe, maken die boeken kans op een plekje. Bij iedere verhuizing gaat er weer een doos met boeken weg.”

Wie is uw favoriete schrijver?

„Dat is aan wisseling onderhevig. Op dit moment ben ik in de ban van de Oostenrijkse schrijfster Marlen Haushofer. Onnadrukkelijk dramatisch is haar Die Wand, over een vrouw die in de bergen woont en daar moet zien te overleven als ze door een onzichtbare muur niet meer wegkan. Ook indrukwekkend is haar Das fünfte Jahr, waarin ze heel knap de belevingswereld van een 5-jarige beschrijft.”

Herleest u boeken?

„Zelden. Ik zou het willen doen, om na te gaan wat ik goed of slecht vond aan dat ene boek. Maar ik ben te ongeduldig. Ongelezen boeken krijgen op dit moment voorrang.”

Wat is het ergste dat u ooit met een boek hebt gedaan?

„Voor een Sinterklaassurprise heb ik eens met een stanleymes het hart uit een versie van Flauberts Madama Bovary gesneden. Het was een gedateerde versie. Dat maakt het iets minder erg.”

Over welk onderwerp wilt u in de toekomst nog een boek schrijven?

„Het lijkt me tof om een biografie te schrijven. Uiteindelijk is het levensverhaal toch de oervorm van het verhaal.”

Welke schrijver is ten onrechte in de vergetelheid geraakt?

„Hanny Michaelis. Echt helemaal vergeten is ze niet, maar haar poëzie verdient een breder publiek. Ik moet altijd een beetje slikken als ik haar gedichten lees. Michaelis doet in acht regels waar ik een heel boek voor nodig heb.”

Wat is het eerste boek dat u als kind las? Dat u zich kunt herinneren tenminste..

Het oneindig verhaal van Michael Ende. Dat boek gaat over een dromerig jongetje dat zich met natte jas en broodtrommel in de gymzaal op school verstopt om daar in het boek te gaan lezen dat hij uit de boekwinkel heeft gejat. Het boek blijkt eindeloos, en voor iedere lezer anders. Van zo’n boek droomde ik als kind. Het is altijd verdrietig als je een boek uit hebt en je het verhaal kent. Dit boek is bij het herlezen iedere keer weer anders.”

Welk boek hebt u tot uw eigen schande nog niet gelezen?

De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch. Een van de grootste klassiekers uit de Nederlandse literatuur. Iedereen op de Middelbare School heeft het gelezen, behalve ik. Dus je kunt wel van een schande spreken.”

Wat is het eerstvolgende boek dat u gaat lezen?

Der Zauberberg van Thomas Mann. Dat boek ligt al twee jaar in mijn kast, dus het moet er een keer van komen.”