Economie

De beursgang van ABN Amro is ineens weer heel dichtbij

Foto ANP

Drie weken onrust, vijf weken rust. Vervolgens excuses van de topman en dan – vandaag – staat politiek gezien niets een privatisering van ABN Amro (22.215 werknemers, geschatte waarde zo’n 15 miljard euro) meer in de weg. Naar verluidt geeft het kabinet vandaag groen licht aan minister Jeroen Dijsselbloem (Financiën, PvdA) om de staatsbank binnen afzienbare termijn terug naar de beurs te brengen.

Update: En inderdaad, het kabinet heeft vandaag besloten om staatsbank ABN Amro terug naar de beurs te brengen. De aandelen zullen in verschillende delen worden aangeboden op de Amsterdamse beurs Euronext.

De crisis rond het uitstel van die beursgang heeft daarmee al met al twee maanden geduurd. Hoe kwam het ineens toch weer dichtbij?

Eind maart: het uitstel

Dijsselbloem besloot de lang verwachte privatisering van ABN Amro uit te stellen. Reden: het maatschappelijk onbegrip voor een salarisverhoging voor de raad van bestuur met een ton, die een week eerder in het jaarverslag naar buiten was gekomen. De Tweede Kamer maakte groot stampei. Was de bank die het maatschappelijk sentiment zo slecht aanvoelt er wel klaar voor om weer op eigen benen te staan?

Op zondag 29 maart zag de raad van bestuur vrijwillig af van de gewraakte salarisverhoging. Twee dagen later wond commissaris Peter Wakkie zich op in een interview met NRC Handelsblad. De minister had immers beloofd de loonsverhoging te verdedigen. Nog diezelfde dag stapte Wakkie op.

In de Tweede Kamer had Dijsselbloem de bank maar ten dele verdedigd. Hij riep dat de salarisverhoging “bestuurlijk en juridisch correct” was verlopen. Maar met het uitstel van de beursgang had hij er politiek gezien natuurlijk wel zijn afkeuring over laten blijken.

7 April: de hoorzitting

Hoogtepunt van de crisis was de hoorzitting die de Kamer op 7 april organiseerde, waarbij president-commissaris Rik van Slingelandt het beloningsbeleid bleef verdedigen. GroenLinks-Kamerlid (toen nog) Jesse Klaver was fel:

“In wat voor universum leeft u?”

Het Kamerdebat werd daarna niet meer erg spannend. Met het terugstorten van de ton en het vertrek van Wakkie was de angel er wel uit. Andere affaires die rond ABN Amro aan het licht kwamen (mogelijke fraude in Dubai, banden met omstreden Russen, integriteitsvragen door DNB) werden geen halszaken.

Over ABN Amro hing nog maar één vraag boven de markt: wanneer zouden de rust en het vertrouwen in de staatsbank zijn hersteld?

Half mei: rust en vertrouwen terug?

Vorige week, na de rooskleurige kwartaalcijfers, zei Dijsselbloem:

“Rust en vertrouwen hangen aan de ene kant aan de financiële prestaties en aan de andere kant aan de opstelling van de bank naar de samenleving. Op beide fronten wordt voortgang geboekt.”

Het is ondenkbaar, zei Dijsselbloem, dat de bank nooit meer negatief in het nieuws zal komen.

“Het is een hele grote bank. Er zullen dingen fout blijven gaan bij ABN Amro, maar dat is niet steeds een reden om de beursgang uit te stellen, laat staan ter discussie te stellen.”

Topman Zalm liet bij de presentatie van die financiële resultaten voor het eerst van zich horen. Hij bood zijn excuses aan – voor de commotie én voor de salarisverhoging zelf.

…en dus nog een beursgang voor Kerst?

De geplaagde topman wist intussen al wel dat zijn beursgang niet van de baan zou zijn. Zowel minister Dijsselbloem als premier Mark Rutte hadden al eens openlijk geroepen nog altijd te streven naar een verkoop van de bank voor het einde van dit jaar. Omdat niet alleen de bank veel tijd nodig heeft om de beursnotering uit te stippelen – in maart mikte men op oktober – maar ook de Tweede Kamer, zou het kabinet snel moeten besluiten. De Kamer zal de minister er immers uitgebreid over aan de tand willen voelen. Hoewel nieuwe wetgeving niet nodig is, zal dit instemmingproces wel vóór het zomerreces (vanaf 3 juli) moeten zijn afgerond, wil de beursgang nog dit jaar plaatsvinden

Gerrit Zalm lijkt met zijn late mea culpa door de laatste hoepel te zijn gesprongen om van Den Haag zijn verlangde beursgang te mogen gaan voorbereiden. Nu is het woord aan de beleggers, die de staatsaandelen zullen moeten kopen.