Bijgepraat over bruidroof

Niet alleen documentaires maar ook speelfilms nemen steeds vaker de rol van de journalistiek over als het gaat om het vinden en vertellen van onbekende verhalen. De praktijk van de bruidroof in Ethiopië duikt zo nu en dan op op mensenrechtensites, maar heeft het aan regisseur Zeresenay Mehari te danken dat hij nu een groter publiek bereikt.

Mehari baseerde zijn eerste speelfilm Difret op een waargebeurde zaak uit de jaren negentig toen advocate Meaza Ashenafi een meisje verdedigde dat haar kidnapper en verkrachter doodschoot. Docudrama Difret praat je in honderd minuten helemaal bij. De film probeert bescheiden op de achtergrond te blijven en last stiltes en ellipsen in waar iemand anders misschien voor melodrama en verontwaardiging had gekozen.

Het is een belangrijk verhaal en het laat je niet onberoerd. Het is bijzonder dat de film op 35mm gedraaid kon worden, dat actrice Angelina Jolie er in de postproductiefase bijkwam als executive producer en zo de deuren naar het wereldtoneel opende, maar dat alles kan niet verhelen dat de film eigenlijk onbeholpen is in vertelling en esthetiek. Bij de ene film is dat makkelijker te vergeten dan bij de andere. Difret zet je op het spoor van een onderwerp dat beklijft.