Proef met grotere rol huisarts bij zorg kankerpatiënt

Foto: ANP / Koen Suyk

De huisarts en verpleegkundigen die bij kankerpatiënten thuis komen, krijgen mogelijk een veel prominentere rol bij de voorbereiding op behandelingen en de begeleiding van de patiënt. Drie ziekenhuizen, 250 huisartsen en tien oncologieverpleegkundigen werken sinds begin deze maand aan een proef met hervorming van de kankerzorg in de regio Utrecht.

Nu verdwijnt de huisarts vaak uit beeld, nadat patiënten worden overgedragen aan medisch specialisten in het ziekenhuis. Zij kennen de patiënt nauwelijks en hebben minder oog voor diens sociale omgeving. Er is daardoor in de kankerzorg te weinig ruimte voor ‘sociale vragen’: wilt u de behandeling combineren met uw werk? Hoe is uw gezin eronder? Heeft u wel behoefte aan nóg een bestraling of chemokuur?

Het project, dat de naam ‘Grip op Leven’ draagt, is een initiatief van patiëntenbeweging Levenmetkanker en het UMC Utrecht en wordt gesteund en gefinancierd door de deelnemende ziekenhuizen, huisartsen en verschillende fondsen van commerciële bedrijven.

Proef

Deze maand start een wetenschappelijk onderzoek bij 150 patiënten in de regio Utrecht; Levenmetkanker hoopt via deze weg de oncologische zorg in heel Nederland te hervormen.

Concreet houdt het onderzoek in dat de komende periode 75 patiënten klassiek worden behandeld, en dat 75 anderen direct nadat ze de diagnose kanker krijgen in het UMC Utrecht, het Diakonessenziekenhuis of het Antonius ziekenhuis, nog voor hun behandeling worden terugverwezen naar de huisarts.

Deze groep zal daar een ‘Kies Gerust Gesprek’ voeren. Daarin worden behandelmogelijkheden besproken, en heeft de huisarts aandacht voor de impact op het leven en de sociale omgeving van de patiënt. Tijdens de behandeling blijft de huisarts als gids aanwezig, en wordt hij in samenwerking met een oncologieverpleegkundige aanspreekpunt voor de patiënt.

Anemone Bögels, directeur van Levenmetkanker:

“Dit project sluit aan bij de ontwikkeling dat steeds meer mensen kanker overleven. Steeds meer wordt kanker een chronische in plaats van een dodelijke ziekte. Daarom zullen we niet alleen aandacht moeten besteden aan overleven, maar ook aan kwaliteit van leven rond deze ziekte. Kanker is nu te vaak een eenzame reis langs medisch specialisten die de patiënt onvoldoende kennen.”

    • Enzo van Steenbergen