Janneke Vreugdenhil. Buurtsuperkookboek

Ik begon te lezen in het Buurtsuperkookboek van Marianne Meijerink en hield niet meer op tot ik het uit had. Wat een leuk en informatief boekje is dat. Dezelfde auteur maakte eerder het alom geprezen Dat koop je bij de Turk, en deze pas verschenen bundel is een herziene en aangevulde versie daarvan.

Omdat ik Meijerinks vorige werk nog niet kende, was alles nieuw voor mij. Hoeveel ze weet over het aanbod van buurtsupers, en dan met name dat van Turkse en Marokkaanse winkels. Hoe heerlijk no nonsense ze daarover schrijft en vooral op welke vrolijkmakende toon. Lees maar mee: „In de buurtsuper vind je een enorm aanbod van reuzenpotten met gemengde groenten (…) Het is leuk om de inhoud van zo’n grote pot eens te determineren. Je komt van alles tegen: grote stukken kool, wortel en paprika, maar ook onrijpe amandelen, pruimen, perziken, groene tomaatjes en babyokra. De inhoud smaakt nogal zoutig-zuur, maar is juist daarom heel geschikt voor bij bijvoorbeeld boerenkoolstamppot.” Van zulke passages krijgt een mens toch ontzettend veel zin van om naar zo’n super te gaan? Ikzelf kom zeker twee keer per week in ‘mijn’ Turkse winkel. Maar ik zou er nu, na het lezen van het Buurtsuperboek, het liefst een hele middag doorbrengen om al die producten waar ik voorheen argeloos langs liep eens te bekijken. Pure dadelpuree waar je in een handomdraai bonbons van maakt? Nooit op gelet. Tulum, een pittig, droog, korrelig koemelkkaasje met nigellazaadjes? Yum! Kelek, onrijpe Turkse meloenen die met schil en al kunt raspen en serveren met citroensap, olijfolie, zout en peper? Mag ik dat proeven?

En zo doet Meijerink haar lezers talloze handreikingen. Dat maanzaadpasta uit een pot niet zo lekker is in gebak, maar dat het gemengd met honing of druivensiroop (ook zo’n buurtsuperproduct) heerlijk broodbeleg is. Dat je met johannesbroodpeulen moet oppassen omdat ze je darmen nogal aan het werk kunnen zetten. En dat de saffraanbouillon die sommige buurtsupers verkopen perfect is voor paella.

Het boek eindigt met een niet heel grote maar heel aardige selectie recepten, deels van de auteur zelf, deels geplukt uit kookboeken en van blogs. We gaan er deze week een paar van maken. Wel drie keer gaan wel iets vullen (little gems, sardientjes en snijbietbladeren), gewoon omdat het lollig en lekker is. En we sluiten af met een fijne rabarbercrumble.