Een bedekte bloedplas naast de hippe terrasjes in De Clerqstraat

Woensdag werd een man geliquideerd in een hippe Amsterdamse winkelstraat. Bloed, kogels en café latte.

Forenssisch onderzoek in Amsterdam-West waar woensdag een 'bekende van de politie' werd doodgeschoten. Foto Maarten Brante
Forenssisch onderzoek in Amsterdam-West waar woensdag een 'bekende van de politie' werd doodgeschoten. Foto Maarten Brante Foto Maarten Brante

Twee uur nadat het lichaam van het asfalt is verwijderd, zitten mensen op de ‘plaats delict’ alweer met een café latte in de zon. Ze kijken uit op een hoopje houtpulp voor het stoplicht dat de bloedplas moet verhullen.

Hangjongeren stonden ooit op de hoek Bilderdijkstraat / De Clercqstraat in Amsterdam-West, waar woensdag een 25-jarige man werd doodgeschoten. Dit was een achterstandsbuurt met louche reisbureaus, belhuizen, massagesalons. Ieder voor zich. Geen winkeliersvereniging, geen kerstverlichting in de straat.

Nu zit op de hoek Bilder & De Clercq, een supermarkt waar je quinoa en frambozenbrûlée uit de schappen plukt. Hippe horecazaakjes en gerenoveerde koopappartementen. De oude tramremise is verbouwd tot sfeervolle foodmarket waar studenten hun ouders mee naartoe nemen.

In de nacht van dinsdag op woensdag, om 00.15 uur, werd een voorbijrijdende tram door kogels geraakt. Kogelgaten in een geparkeerde auto, een supermarkt en twee bankgebouwen. Een scooter met twee schutters raasde weg, op het kruispunt bleef een man dodelijk getroffen liggen naast een auto. Of het een liquidatie is, wordt nog onderzocht. Het slachtoffer was een bekende van de politie.

Vetes en ripdeals spelen een rol bij de geweldsgolf die de stad sinds enkele jaren overspoelt. Jonge Marokkaans-Nederlandse criminelen halen automatische wapens naar eigen zeggen met tientallen uit het voormalig Oostblok. Dat ze de magazijnen vervolgens helemaal leegschieten in de openbare ruimte, is bij criminele afrekeningen niet ongewoon – je wilt wel zeker weten dat de ander dood is.

Het verschil met klassieke afrekeningen op afgelegen parkeerterreinen is dat deze jonge criminelen in dichtbevolkte buurten leven (en doodgaan), waar na een opknapbeurt studenten en gezinnen vaker het straatbeeld bepalen. Bij een dubbele liquidatie in de aangrenzende Staatsliedenbuurt, in 2012, kwam een kogel in een kinderkamer terecht. Het tweetal dat onlangs voor die moorden tot levenslang is veroordeeld, woonde vlakbij de De Clerqstraat.

Het 25-jarige slachtoffer van woensdag verliet shishalounge Tapas Village Amsterdam vlak voor de schutters binnenkwamen. In de lounge, waarvan het raam altijd is afgeschermd met folie en zwarte gordijnen, zou een andere bezoeker eerst op de twee schutters hebben gevuurd.

Tapas Village heeft de beste waterpijp van de stad, zegt een Marokkaans-Nederlandse bezoeker die niet met zijn naam in de krant wil. „Kauwgom-mint’ smaakt hier ook écht alsof je een kauwgom in je mond hebt.” Maar de sfeer, zegt hij, is grimmig. Wie binnenkomt, wordt gescand. Wie ben je, wat kom je doen? Sinds drie weken hangen er camera’s aan de overkant. Een forse lens is gericht op de straat, een kleintje op de lounge. „Waarom hangen die hier”, vroeg de fietsenmaker tijdens de algemene ledenvergadering van de onlangs opgerichte winkeliersvereniging. Geen antwoord. De winkeliers zijn blij dat de burgemeester heeft besloten de tent voor onbepaalde tijd te sluiten. Terwijl de straat vooruitgaat, is bij het waterpijpcafé vaak gedoe: rondhangen, lawaai, vechtpartijtjes.

Na de kogelregen zei minister Van der Steur (Veiligheid en Justitie, VVD) dat hij zich grote zorgen maakt over de liquidaties – vijf dit jaar in Amsterdam. De stad heeft extra agenten gekregen, er hangen camera’s, er zijn extra wapencontroles. Meer kun je volgens hem niet doen om de openbare ruimte te beschermen.

Doen alsof er niets gebeurd is – dat lijkt in Amsterdam-West de beste remedie. Bij Bilder & De Clercq ging het ’s middags alweer over havermout-speltkoek, niet over de afgedekte bloedplas voor de deur.