Pas na afloop laat Kazim zich gelden

In eigen huis krijgt Feyenoord pijnlijk klop van Vitesse. De derde plaats is plotseling in gevaar. Gevolg: frustraties bij een onnmachtige spits.

Feyenoord-spits Colin Kazim-Richards haalt na afloop van de verliespartij tegen Vitesse verhaal in de spelerstunnel.
Feyenoord-spits Colin Kazim-Richards haalt na afloop van de verliespartij tegen Vitesse verhaal in de spelerstunnel. Foto Kay in’t Veen / Pro shots / ANP

In stadion De Kuip heeft zich na de inhaalwedstrijd tussen Feyenoord en Vitesse een merkwaardig incident voorgedaan, maar niemand weet precies wat. „Iemand was heel boos”, zegt een beduusde producent van Fox Sports die zich nabij de plaats delict bevond. Ze stond te wachten in de spelerstunnel toen de spelers van Feyenoord als hongerige wolven achter elkaar het veld afstormden. Eén van hen had beet en dan volgt bij Feyenoord heel de troep.

Later wordt bekend wat er is gebeurd: Feyenoord-spits Colin Kazim-Richards heeft Zakaria Labyad een klap gegeven. „Wacht binnen maar”, had de aanvaller in het veld geroepen naar de vleugelspeler van Vitesse.

Na de wedstrijd, die door politiestakingen in het weekend op maandagavond moest worden gespeeld, blikt Labyad op zijn gemak terug op het incident. Maar eerst wil hij kwijt hoe heerlijk en onwerkelijk het voelt om met 4-1 te winnen in De Kuip. Door de dreun van Kazim zou je nog bijna vergeten dat de Arnhemse club Feyenoord volledig omver blies in een wedstrijd waarin de thuisploeg de derde plek had willen veilig stellen.

Nu komt alles aan op de laatste (uit)wedstrijd tegen PEC Zwolle die Feyenoord moet winnen om AZ voor te blijven. De Alkmaarse concurrent om het rechtstreekse ticket voor de Europa League heeft evenveel punten, maar een minder doelsaldo. Ook Vitesse maakt door de winst nog aanspraak op de derde plek, mits Feyenoord en AZ op de slotdag punten morsen. Labyad: „Hoeveelste staan we nu? Vierde? Oh, vijfde, mooi.”

Bloed

Glimlachend gaat hij van het sportieve deel van de wedstrijd naar het onsportieve wat zich buiten de lijnen heeft afgespeeld. „Kazim denkt dat hij stoer is”, zegt Labyad doodleuk. Hij wijst naar de bult op zijn slaap waaruit een glazige druppel bloed sijpelt. „Hij denkt dat hij alles kan maken, maar ik ga voor niemand aan de kant. Alleen voor mijn vader en moeder.”

Hij klinkt laconiek. Alsof hij elk duel een dreun krijgt. Maar dat maakt de waarheid er niet schokkender om. „Als iemand van twee meter je een beuk geeft en ik dan niet lig, ben je gewoon een pussy”, vervolgt hij. Pussy is straattaal voor watje.

De klap die hij heeft moeten incasseren is pijnlijk. Letterlijk, maar ook in figuurlijke zin, als symbool voor de onmacht van Kazim-Richards en zijn medespelers. Een extreme uiting van frustratie was het, na de vierde wedstrijd op rij die Feyenoord niet kon winnen. De dramareeks werd ingezet met een gelijkspel bij Willem II. Daarna volgde een thuisnederlaag tegen Go Ahead Eagles, een remise in Groningen en nu dus een nederlaag van jewelste tegen Vitesse.

De rol van Kazim-Richards in de wedstrijd van gisteravond: marginaal. Lettende op zijn spel blijf je je afvragen wat Feyenoord toch in de Turks-Engelse spits ziet. Kazim, die door Feyenoord transfervrij wordt overgenomen van het Turkse Bursaspor, is sterk en ruig, zoals het supporterslegioen dat graag ziet, maar eigenlijk ook alleen dat. Voetballend is hij simpel gezegd een houten klaas, hoewel hij om zich heen enkele spelers mist die hem van voorzetten kunnen voorzien. Want ook dat is wat ontbreekt bij Feyenoord: creativiteit.

Gestrekt been

Precies waar Vitesse van bulkt. De ploeg van trainer Peter Bosz combineert zo fier en vrolijk dat het niet anders kan dat neutrale toeschouwers smullend op hun stoel zitten. Zie hoe middenvelder Davy Pröpper zich heeft ontpopt als de koning van de steekpass, hoe spits Bertrand Traore uit Burkina Faso continu dreigend is voor het doel, terwijl de wendbare buitenspelers Renato Ibarra en Zakaria Labyad moeiteloos hun tegenstanders passeren.

Gestaag breiden ze maandag de score uit. Eerst een bekeken stift van Valeri Qazaishvili, toen een frommelgoal van Jan-Arie van der Heijden en vlak voor rust een ziedende rebound van Rochdi Achenteh. Feyenoord prikte na de 0-2 nog terug, via Jens Toornstra, maar meer wapenfeiten zaten er niet in. In de slotfase werd het ook nog eens 1-4 door een schuiver van Labyad.

Feyenoord-aanvaller Kazim moet zich op dat moment hebben opgevreten. Dat de onmachtige aanvaller die opgekropte agressie botvierde op Labyad, kwam voort na een wilde tackle. Volgens het slachtoffer kwam de spits met gestrekt been in. „Take it easy”, zei Labyad, waarna een woordenwisseling ontstond die uiteindelijk zou worden beslecht in de catacomben.

Zelf was Kazim onbereikbaar om te vertellen wat er in zijn ogen was gebeurd. Hij had toevallig „andere verplichtingen”, wat bij Feyenoord meestal betekent dat spelers een rondje langs de sponsoren maken.

Slachtoffer Labyad was wel beschikbaar voor de pers. „Hij moet het op het veld laten zien. Als hij echt ballen had gehad, moet hij niet buiten het veld komen praten, maar op het veld”, zei de speler van Vitesse treffend.