Whatsappen

Ik bezoek Kunsthart, een toneelvoorstelling over vluchtige bestuurders in de kunst- en cultuursector. Naast me zit een mevrouw onophoudelijk te whatsappen. Voortdurend trilt haar telefoon en kijkt zij naar haar oplichtende scherm. Ik stoor me eraan, maar ze komt zo intimiderend over dat ik er niets van durf te zeggen. Ik voel me laf. Hoewel ze niets van de voorstelling kan hebben meegekregen, doet ze uitbundig mee met de staande ovatie. Als we de zaal verlaten, zie ik eindelijk wie mijn hinderlijke buurvrouw is. Nu kan ik mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik haar niet heb aangesproken op haar gedrag. Ik heb de hele avond gezeten naast de directeur van de kunstvakopleiding waaraan ik zelf ben afgestudeerd.