Opinie

Het eindigde altijd met het verbieden van voetbalwedstrijden

Echt zwaar, echt waar. Iedere keer als ik naar tandarts Auw ging en ik in Nijmegen uit de trein stapte stond er wel een groepje boze gezagsdragers. Eerst conducteurs die niet meer geslagen wilden worden, nu weer politieagenten. Je ging je er dingen van afvragen. Wisten ze soms wanneer ik een wortelkanaalbehandeling had? Het kon ook zijn dat het een Nijmeegse gewoonte was en dat iedere beroepsgroep beurtelings in die hal stond te bedelen om begrip en respect en dat het puur toeval was dat ik de verpleegsters of taxi- en buschauffeurs was misgelopen.

Ze waren met een hele kluit van de politievakbond en deelden folders uit waarop stond hoe weinig ze verdienden. Hoe lang ze al op ‘de nullijn’ zaten, hoeveel ze daarvoor moesten doen en hoe zwaar of het bestaan was werd er bij verteld.

‘Zwaar’ was een woord wat vaak terug kwam in het vocabulaire van de diender die mij aansprak.

„Het is zwaar werk omdat het mentaal zwaar is, het ene moment schrijf je een bekeuring uit wat natuurlijk op zich ook zwaar werk is omdat niemand het leuk vindt om dat te doen en het volgende moment sta je bij een zware letselaanrijding.”

Na een korte pauze: „Dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten en dan wil je ook wel eens dat het werk vanwege de zwaarte eens gewaardeerd wordt.”

Ik wist niet welke afslag we nu namen. Was het de bedoeling dat ik ter plekke respect ging geven aan deze man omdat hij ondanks het salaris zelf gekozen had voor zwaar werk met ‘een hele magere onregelmatigheidstoeslag’ of mocht ik het thuis rustig nalezen?

„U hoeft niets”, zei de man, „ik sta hier puur om begrip te kweken.”

Dat was nodig want politieacties verliepen altijd volgens een vast patroon. Het begon publieksvriendelijk met minder bekeuren en de belofte dat de burger echt zou worden ontzien en het eindigde altijd met het verbieden van voetbalwedstrijden, terwijl je als het je om aandacht te doen is beter met vier dienders en een spandoek tijdens Feyenoord-Vitesse even het veld in zou kunnen lopen.

Dat idee werd nog net niet genoteerd, want ik mocht gerust weten dat de gemiddelde agent echt niet voor de lol files veroorzaakte – de zwaan-kleef-aan-actie – of niet patrouilleerde in het uitgaansleven.

We concludeerden dat het actievoeren hem zwaar viel.

„Het liefst doen we gewoon ons werk, echt waar.”

Het was logischer geweest als hij ‘echt zwaar’ gezegd had.