Dit is een artikel uit het NRC-archief De artikelen in het archief zijn met behulp van geautomatiseerde technieken voorzien van metadata die de inhoud beschrijven. De resultaten van deze technieken zijn niet altijd correct, we werken aan verbetering. Meer informatie.

Partijkopstukken sneuvelen en nieuwe leiders dienen zich aan

Labour-voorman Ed Miliband zou vertrekken, bij de LibDems wankelt Nick Clegg en bij de Tories dient Boris Johnson zich aan als volgende leider. En UKIP-leider Farage wint weer geen zetel.

Foto’s AFP/ ANP/ AP/ Reuters

Labour-leider Ed Miliband zou vanmiddag zijn aftreden bekendmaken. De oppositiepartij verloor vannacht niet alleen in Schotland zetels, maar ook in Engeland en Wales. Alleen in Londen veroverde ze enige districten.

Miliband noemde het vanochtend „een zeer teleurstellende en moeilijke nacht”. Hij wist zijn eigen zetel in Doncaster North te behouden.

Tot de exitpolls gisteravond leek het erop dat Miliband evenveel kans had als opponent David Cameron om premier te worden. Hij had een relatief goede campagne achter de rug. Hoewel zelf impopulair, leek de kiezer de plannen van zijn partij te waarderen. Maar de uitslag maakte duidelijk dat zij meer vertrouwden op het bewezen economische beleid van Cameron dan op beloftes.

Ed Miliband kwam in 2010 aan de macht, na de verkiezingsnederlaag van toenmalig premier Gordon Brown en na een verbeten strijd met zijn broer David. Dat was niet alleen een broedertwist, maar ook een richtingenstrijd. Ed zette zich, in tegenstelling tot David, af van de politiek van Brown en Tony Blair. Hij ging een linksere koers varen.

Het grote probleem was dat hij bleef praten in abstracte taal – ‘predistributie’ was een tijd zijn favoriete term. Dat deerde niet zolang Labour vóór stond in de peilingen; en dankzij de bezuinigingsmaatregelen van de regering was dat zo. Tot de economie ging groeien, en Milibands verhaal over stijgende levenskosten minder aansloeg. De kiezer zag in hem nooit een premier. Miliband bleef een nerd, een beeld dat door de Conservatieven (en conservatieve pers) dankbaar werd uitvergroot.