Bo&Caro

Dames, jullie hebben een bedríjf. Geen bedrijfje

Bo&Caro gaan elke dag naar een bedrijf. Ze zijn bij aandeelhoudersvergaderingen, productpresentaties of vrijdagmiddagborrels en willen graag weten: wie is hier belangrijk?

Wat: Een workshop ‘videopresenteren voor vrouwen’ door Laura Elsman

Wie: Vertaalster Eva van der Meer, marketingmanager Marjan van Norel, en competentiedeskundige Reinhilde van Zutphen de Roy

Geen gestuntel, geen gestotter. Dit wordt een serieuze bedrijfsfilm, voor op de websites van deze drie zelfstandig ondernemers. Laura Elsman kijkt haar workshopdeelnemers streng aan. Ze gaat ze vandaag leren praten voor de camera. Over zichzelf en hun bedrijf. Volgende week zal Elsman ze filmen. Denken ze alvast even na over de opnamelocatie? De dames krabbelen iets in hun notitieboekjes en kijken dan afwachtend weer op.

Beetje bondiger, dames #camerapresenteren

Een foto die is geplaatst door Bo&Caro (@boencaro) op

Geen verkleinwoorden

“Een paar dingen die jullie sowieso níet moeten doen.” Pennen in de aanslag. “Verkleinwoorden gebruiken.” Elsman trekt een vies gezicht. Het woord ‘bedrijfje’, dat kan dus niet.

“Jullie hebben gewoon een bedríjf. Punt.”

Even oefenen. Vertaalster Eva van der Meer mag eerst. Ze vertelt over de manier waarop ze Engelse teksten vertaalt voor bedrijven. Dat ze dat doet vanuit haar gevoel. Dat het creatief vertaalde teksten zijn die ook technisch helemaal kloppen.

“Het is daarmee dus een mooi geheel. Eigenlijk is het een perfect pakketje.”

Elsman: “Pakkét, je hebt een perfect pakket.”

En dan het handwerk. “Houd je handen niet achter je rug, dat staat stom. Maar ook niet voor je buik. Dat ziet er onderdanig uit.” Geknik. Een fietsende beweging met haar armen in de lucht.

“Laat ze meebewegen terwijl je praat. Dat oogt het natuurlijkst.”

Geen geschiedenisverhalen

Tijd voor Marjan van Norel, die in de marketing werkt.

“Ik zorg voor de continuïteit op de werkvloer. Zo kan het werk gewoon doorgaan wanneer er zieken zijn, of wanneer er een zwangerschapsverlof moet worden ingevuld. Ik zorg ervoor dat de productie niet wordt onderbroken.”

Dus ze is gewoon interim marketeer? Vraag van de vertaalster. Ja, misschien wel. Eigenlijk. “Klinkt een stuk duidelijker hè?”, zegt Elsman. En korter.

En dan nummer drie: Reinhilde van Zutphen de Roy. Wow! doen Elsman en de twee cursisten. Gaat Reinhilde haar héle achternaam zeggen, straks, in het echt? Eh. Ja? Slecht plan, vindt iedereen. Elsman: “Hij is wel erg lang. Misschien kunnen we dat oplossen door een naambalkje in beeld te brengen, dan hoef je ‘m niet helemaal uit te spreken, dat scheelt minuten.” Een aarzelende knik van Reinhilde.

Liever lekker bondig

En weer door. Iedereen moet een persoonlijke noot toevoegen aan haar verhaal. Waarom ben je dit werk gaan doen? Van Norel begint over hoe ze als kind was.

“We hoeven niet te luisteren naar de geschiedenis van Marjan. Het moet bondig. Kórt. Go!”

O ja, en dames, laatste tip van Elsman: “Vertel alles vooral met een vrolijk gezicht, hè? Lekker luchtig. Dit is léuk, tenslotte.” Ook dat wordt gauw opgeschreven. Ze waren het bijna vergeten.