Column

Steun onze pakketbezorgers!

Pakketbezorgers komen terecht in opstand tegen PostNL. En de Belastingdienst gedoogt helaas hun schijnzelfstandigheid, betoogt Christiaan Weijts.

De pakjesbezorger slaagt er altijd in om precies aan te bellen als ik onder de douche sta. Nu doe ik dat relatief vaak, want net als Woody Allen denk ik scènes en plotlijnen het liefste uit onder een warme waterstraal.

In theorie kan ik in badjas naar de voordeur stormen, maar in de praktijk laat ik de pakjesbezorger bellen en braaf zijn kruisje zetten bij: ‘We komen morgen weer bij u langs.’

De dag erna – ik lig dan in bad, eveneens een inspirerende werkplek – volgt dan het tweede briefje dat meldt dat ik het pakket weer een dag later bij de supermarkt kan afhalen.

Drie keer moet die jongen een doos tillen, bonnetjes invullen, barcodes scannen. Ik heb me daar nooit schuldig over gevoeld, tot eergisteren. In deze krant las ik dat een bezorger van PostNL ongeveer 1,30 per afgeleverd pakket krijgt, maar als de ontvanger niet thuis is krijgt hij niets. Of nou ja: 16 cent voor het droppen bij de supermarkt.

En daar moet nog inkomensbelasting vanaf, want hij is zzp’er. Misschien dat een textielarbeider uit Bangladesh er blij mee is, maar voor mij voelt dit als uitbuiting.

En het gaat nog verder. PostNL benadeelt mij ook, belastingtechnisch. Ook ik ben zzp’er. Ik heb een eigen zaak, net als die bezorger, hoewel het net lijkt alsof hij bij PostNL in loondienst is: hij krijgt een scanner mee die zijn werk bijhoudt, mag niet voor concurrenten rijden, en kan nauwelijks zijn eigen tijd indelen.

Het aantal zzp’ers stijgt al jarenlang explosief en de overheid is niet blij met zoveel zelfredzaamheid. Zelfstandigen hebben namelijk belastingvoordeeltjes en dat kost de overheid geld. Geregeld roept er iemand op om de zelfstandigenaftrek dan maar te schrappen en de mkb-winstvrijstelling te verlagen. Al die schijnzelfstandigen verpesten het dus voor de echte zelfstandigen.

We hebben hier, kortom, te maken met een soort Bulgarenfraude op enorme schaal. Dit is al jarenlang bekend en dat deze schijnconstructies nog altijd niet zijn opgerold, betekent dat de Belastingdienst faalt.

Welnee, beweert PostNL tegen nrc.next: „Alle ondernemers hebben een VAR-verklaring.”

Die heb ik ook. Die krijg je als je een vragenlijst hebt ingevuld, die toetst of je wel echt zelfstandig bent met vragen als: ‘Verwacht u dat de inkomsten voor meer dan 70 procent worden behaald bij één opdrachtgever?’ En: ‘Bent u verplicht alle aanwijzingen van uw opdrachtgever op te volgen?’

Oplossing: ‘nee’ is telkens het goede antwoord. Dat vullen die pakketbezorgers kennelijk ook in. Op aanwijzing van hun opdrachtgever, vermoed ik zo.

De pakketbezorgers verdienen onze steun, om te beginnen door onder de douche vandaan te springen als ze aanbellen.