Selfies voor vrijheid

Zoals ieder jaar deed het Nationaal Comité 4 & 5 mei de grootste moeite om het belang van herdenken en het begrip vrijheid uit te leggen. Op de sociale media was het mogelijk ‘een fakkeltje’ onder je profielfoto te plaatsen om zo de vrijheid ook online door te geven.

Ik werd erop geattendeerd omdat een ex-collega van de Koninklijke Bibliotheek zichzelf deelde met een fakkeltje eronder. Dat wilde ik destijds heel graag: een fakkeltje onder haar jurk houden, al was het maar omdat ze bijhield of iedereen wel net zo hard werkte als zij zelf. Nu schreef ze een paar mooie zinnen over vrijheid en ook dat haar foto op de Facebook-pagina van het comité stond want in verband met zeventig jaar bevrijding doken de mensen van het Nationaal Comité 4 & 5 mei met hun ‘selfie voor vrijheid’-actie op op plekken waar je ze niet of juist wel zou verwachten. In het Omniversum in Den Haag, een warenhuis in Assen en het oorlogsmuseum in Overloon.

Ja hoor, daar stond ze met haar appelwangen. In de map ‘markt Wageningen’ vlak bij een leus waarvan ik niet wist of die door haar, door een Wageninger of door het comité zelf was verzonnen: ‘Vrijheid is veilig fruit kopen op de markt zonder te bukken voor een kogel.’

Ik vond het een hele mooie leus die de essentie pakte en waarvan ik er nog wel tien lustte. Als ze het mij gevraagd zouden hebben had ik gezegd: ‘Vrijheid is in de buitenlucht mogen roken op het perron’.

Ik bekeek ook nog een aantal filmpjes van BN’ers die door het comité waren ingehuurd. Zoals die van Dotan, dit jaar de vrijheidsartiest van dienst en van zangeres Caro Emerald die door het achterhuis van Anne Frank wandelde en daar allemaal overeenkomsten zag met zichzelf omdat ze ook was opgegroeid in een huis met een voor- en achterhuis met dien verstande dat zij wel buiten kon spelen. En een opzienbarend filmpje van lawaaikok Pierre Wind die op een oorlogsplek uit respect maar helemaal zijn mond hield.

Een deel van de Nederlanders die de moeite namen de Facebookpagina te bezoeken hadden de boodschap goed begrepen. Je mocht in dit land zeggen wat je wilde en dus was het een grote schande dat ambtenaren en scholieren vrij kregen en zij gewoon moesten werken terwijl anderen feest vierden.