In één aflevering gebeurt meer dan in een heel schooljaar

Elke week analyseert een expert een televisieprogramma binnen zijn of haar vakgebied.

Deze keer kijken brugklassers Hannah en Maamke de NPO-serie Brugklas.

‘Ze hebben allemaal make-up op in Brugklas. Dat klopt dus niet. Bij ons hebben alleen twee meisjes in de klas een beetje mascara op”, zegt Hannah Donkers (12). Haar vriendin Maamke Malmberg (12): „Dat komt misschien doordat het een serie is.”

We zitten op de bank op de woonboot van Hannahs vader tegenover het station in Amsterdam. De zon schijnt op het dek, Hannah en Maamke kijken op de iPad naar Brugklas, een dramaserie op NPO 3. Zij zijn zelf brugklassers. Gisteravond hadden ze schoolfeest en vandaag zijn ze vrij. Ze hangen over elkaar heen, giechelen, aanvankelijk mompelen ze verlegen, ontwijkend, later worden ze meer uitgesproken.

Brugklas is ‘scripted reality’: soap die zich voordoet als reality. We volgen zogenaamd een groep brugklassers van het Koning Willem-Alexander College. De serie gaat over een middelbare school, maar is bedoeld voor basisscholieren, van negen tot twaalf jaar. Ook echte brugklassers kijken graag.

Net als alle scholierenprogramma’s gaat het vaak over pesten. Dit keer krijgt Nikky, een harde schoonheid, liefdesgedichten geappt van de zachte Bram. Als wrede grap houdt ze een spreekbeurt over Nederlandse poëzie waarin ze Brams romantische apps voorleest. Vernederd verlaat Bram de klas. Wordt er bij Hannah en Maamke gepest? Maamke: „Er zijn niet echt pesters bij ons in de klas.”

Hannah: „Er is wel iemand die niet heel veel vrienden heeft, maar dat is ook een beetje zijn eigen schuld.”

Maamke: „Best wel zielig.”

Hannah: „Maar soms komen er wel mensen naar hem toe. Soms.”

In de serie krijgt Nikky spijt van haar spreekbeurt. Ze vond het best leuk om te appen met Bram. Ze hebben allebei hun grootvader pas verloren, zo bleek tijdens het appen, en dat schept een band. Hannah schampert: „Wow, de opa’s zijn allebei overleden; dat geeft écht een klik.”

Bram en Nikky zijn op elkaar, maar Bram appt inmiddels alweer liefdesgedichten aan een ander meisje. De liefde speelt een grote rol in Brugklas. Maar Hannah en Maamke zijn daar, naar eigen zeggen, nog niet mee bezig. Hannah: „Jongens? We praten gewoon met ze. Het is niet dat we superclose zijn.”

Maamke: „Ik heb een keer een boek gelezen over meisjes die van porselein zijn, ze moeten later theepot worden. En de jongens zijn dan van ijzer.”

De acteurs zijn iets te oud

Nikky biecht tegen haar vriendinnenclub op dat ze verliefd is op Bram. De vriendinnen voelen zich verraden – Nikky heeft dubbelspel gespeeld door verliefd te worden op degene die ze zou treiteren – en keren zich van haar af. De les: vriendinnen gaan vóór jongens. Hannah en Maamke beamen dit volmondig. Hannah: „Ik zou het wel lastig vinden als je vriendinnen geen vriendinnen van je meer willen zijn.”

In de serie zijn er geen ouderejaars; tussen wie brugklassers zich zo klein kunnen voelen. Maamke: „In het begin gingen we zomaar ergens zitten op het plein. Maar dat was de plek waar de vijfdeklassers altijd zitten.”

Hannah: „Best wel awkward. Zaten we tussen de grote mensen.”

In de serie gebeurt iedere dag wel iets dramatisch. Dat klopt niet, vinden de meiden. Maamke: „Er gebeurt meer in één aflevering dan bij ons in een jaar.”

Hannah: „Er is nog niks gebeurd bij ons in de klas. Zelfs geen ruzie.”

Maamke: „Heel faya.”

Hannah: „Dat betekent triest, flauw.” Hun eigen klas zou dan ook ongeschikt zijn voor de serie.

Ze zien in Brugklas wel meer wat niet klopt. Zo zijn alle acteurs te oud voor brugklassers, naar schatting een jaar of zeventien. Hannah: „Maar de kleding klopt wel.” Dat de serie niet zo geloofwaardig is, maakt de meiden niet zoveel uit. Hannah: „Best grappig hoe nep het allemaal is.”

Maamke: „Bij ons gebeurt dit allemaal niet, dus dan is het wel leuk om het in een serie te zien.”