‘Ik weet dat ik totaal niet cool ben’

De acteur brak door als het vriendje van Lena Dunham in de hitserie ‘Girls’. Momenteel is hij in de bioscoop te zien in ‘Hungry Hearts’. „Ik heb veel geluk gehad.”

Adam Driver met Alba Rohrwacher in Hungry Hearts.

De carrière van acteur Adam Driver (31) gaat momenteel pijlsnel. Later dit jaar zal hij te zien zijn in Star Wars: The Force Awakens, en volgend jaar in Silence, het nieuwe kostuumdrama van Martin Scorsese. Daarin speelt hij een jezuïtische priester die op missie gaat in China. Vooralsnog wordt Driver vooral geassocieerd met een bepaald type: de slungelige, excentrieke artistiekeling in New York. Dat is de rol die hij nu voor het vijfde seizoen speelt als Adam, de explosieve vriend van Lena Dunham in Girls – zijn doorbraak. Driver speelde vergelijkbare New Yorkse hipsters in Frances Ha en While We’re Young (beide van Noah Baumbach).

Op dit moment is Driver in de bioscoop te zien als tegenspeler van Alba Rohrwacher in het Italiaanse, maar Engels gesproken Hungry Hearts. Ze spelen een stel dat in conflict komt over de voeding van hun pasgeboren baby: zij wil haar kind zo extreem gezond voeden dat de baby niet meer groeit. Gezamenlijk kregen ze de prijs voor beste acteurs van het filmfestival van Venetië.

Drivers leven had ook een heel andere wending kunnen nemen. Na de aanslagen van 11 september 2001 nam hij dienst in het Amerikaanse leger als marinier. Zijn militaire carrière werd onderbroken door een ongeluk met een mountainbike, pas daarna ging hij naar de toneelschool. Nog altijd verzorgt Driver met zijn eigen stichting theateravonden op militaire bases van de VS.

Hoe komt u verzeild in een Italiaanse film als ‘Hungry Hearts’?

Adam Driver, over de telefoon uit New York: „Heel simpel. Ik las het script en dat vond ik interessant, omdat ik niet kon voorspellen hoe het zou aflopen. De man en de vrouw worden een soort wilden, omdat ze allebei op hun eigen manier opkomen voor hun kind. Ze veranderen bijna in dieren. Dat vond ik interessant.”

Als acteur lijkt u wel gespecialiseerd in verhalen over gecompliceerde vrouwen, met ‘Girls’ en nu weer in ‘Hungry Hearts’. Trekt u dat aan?

„Ik ben daar niet per se naar op zoek, maar dat is het soort verhalen dat me boeit. Ik heb het geluk gehad dat ik kon werken in verhalen met goed ontwikkelde, gecompliceerde, driedimensionale vrouwelijke personages. Daardoor heb ik ook met een aantal heel goede actrices kunnen samenwerken. Het gaat mij altijd om drie dingen: een goed scenario, een goede regisseur en een goede cast. Maar het is niet zo dat ik een of andere blauwdruk in mijn hoofd heb. Ik heb gewoon geluk gehad.”

U heeft al een flink aantal keren een artistiek type in New York gespeeld, sinds uw doorbraak met ‘Girls’. Bent u niet een tikje bevreesd voor typecasting?

„Niet echt. Ik heb inmiddels ook rollen gespeeld die heel anders zijn, maar die films moeten nog uitkomen. Daar maak ik me niet echt zorgen over. Ik kan daar toch verder weinig aan doen.”

U bent niet bang om alleen als New Yorkse hipster te worden gezien?

„Nou nee, want ik weet dat ik niet zo ben. Ik weet dat ik totaal niet cool ben. Als mensen sommige rollen die ik heb gespeeld cool vinden, prima. Maar ik weet hoe het echt zit en dat ik in de verste verte niet in de buurt kom van cool.”

Sinds ‘Girls’ is het heel snel gegaan met uw carrière. Zit u in een soort achtbaan?

„Ja. Totaal. Dat laat zich ook niet voorspellen. Ik ben een heel bevoorrecht mens.”

Had u voorzien dat ‘Girls’ zo’n grote impact zou hebben?

„Nee. Toen we begonnen leek het alsof we een of ander vreemd kunstproject aan het doen waren, in de kelder van een stel vrienden. We dachten er geen moment aan dat mensen er ook echt naar zouden gaan kijken. Ik wist wel dat Lena een heel sterke visie had op wat ze wilde maken, ze wist precies wat het perspectief moest zijn. Maar niemand heeft kunnen voorspellen dat de reacties zo sterk zouden zijn, zowel positief als negatief. Om daar onderdeel van te zijn, is opwindend.”

Wat ziet Hannah toch in Adam in ‘Girls’? Hij is een nogal gecompliceerde figuur voor een relatie.

„Ze zijn elkaars tegenpolen. Maar toch is er een soort dierlijke, primaire aantrekkingskracht tussen hen. Dat laat zich bijna niet beschrijven in woorden.”

De seksscènes tussen hen kunnen behoorlijk duister zijn. Lena Dunham is er niet bang voor om ook de minder ‘correcte’ kanten van seks te laten zien.

„We spreken die scènes op precies dezelfde manier door zoals we alle andere scènes doorspreken. Het gaat nooit om seks om de seks, de seksscènes zijn altijd onderdeel van het verhaal. Zoals de meeste goede schrijvers is Lena ook een heel goede dief. Ze kan heel snel en heel trefzeker ervaringen verwerken van haarzelf, maar ook van anderen.”

Iedereen heeft het altijd over Lena Dunham als schrijver en regisseur, maar ze is ook een heel goede actrice.

„Ze is een prachtige actrice. Ze is niet iemand die op een set komt en alles al van tevoren heeft uitgedacht. Ze houdt niet star vast aan haar eigen ideeën, ze gaat op onderzoek uit. Dat is volgens mij heel belangrijk op een filmset. Veel dingen worden doodgeslagen door mensen die denken alles al van tevoren te weten.”

U legt de nadruk op de instinctieve kant van acteren. Waarom is dat belangrijk?

„Mensen zijn zo. Mensen zijn dieren. En dat geldt dus ook voor mijn personages.”

U heeft als acteur een bijzondere uitstraling: aan de ene kant komt u soms over als een nerd, maar tegelijkertijd kunt u ook heel stoer en krachtig zijn; inderdaad bijna dierlijk.

„Daar herken ik wel iets van. Maar ik kijk eigenlijk nooit iets terug. Ik wil niet te veel bezig zijn met hoe iets overkomt.”

De actrices in ‘Girls’ hebben erover geklaagd dat alleen bij u de filmaanbiedingen binnenstromen door de serie. Valt u meer op doordat u een man bent?

„Als de vraag is of of ik denk dat ik er voordeel van heb in de filmindustrie dat ik een heteroseksuele, witte man ben, moet het antwoord natuurlijk ‘ja’ zijn. Dat het voor vrouwen moeilijker is om carrière te maken lijkt me ook duidelijk. Ik geloof niet dat ik daarmee iets controversieels zeg.”