Duitse camp met maffe paarden en paardenmeisjes

Bibi en Tina zijn twee paardenmeisjes uit een populaire Duitse hoorspel- en tekenfilmserie, en nu zijn er hun (nagesynchroniseerde) filmavonturen, die het begrip ‘kindercamp’ een nieuwe betekenis geven. De hele film schittert van de opgepimpte technicolorkleuren, waardoor elke scène oogt alsof een tekening uit een meisjesboek uit de jaren vijftig tot leven komt. Dat is ook zo: het verhaaltje over de twee paardenfanaten die het opnemen tegen de patsende schurk Kakmann (ja, dat betekent in het Duits ongeveer hetzelfde) en een boerenmeisje dat verliefd wordt op een adellijke jongen, is al duizend keer verteld.

Nieuw is misschien dat een van die paardenmeisjes ook nog een heksje is, en niemand dat echt gek lijkt te vinden. Regisseur Detlev Buck voegde daar bovendien kitschy musicalelementen aan toe, door de actrices zelf gezongen. Optimistische Duitse technopop, zoals in het openingsnummer waarin een gespierde gitaarspelende stalknecht in strakke spijkerbroek en met rood geruit hemd tussen het stro vandaan komt. Het heeft iets van die homo-erotische beefcake-plaatjes uit voorbije tijden, en zo wil de film met wel meer clichés spelen. Overigens niet door over de hoofden van de doelgroep heen te knipogen: er zit ernst in het plezier. Maf en anachronistisch is het allemaal wel.