Champagne en een goeie wip overwinnen elk trauma

Julia (Isa Hoes) is vastgelopen in de Vinex. Slome man, vier kinderen, dildo in het nachtkastje. Ja, De Ontsnapping is naar een roman van Heleen van Royen, dus gemaakt voor stoute dames. Julia trekt 50.000 euro van de spaarrekening („Ik heb dit heel even nodig”) en rijdt naar de Algarve om het stuk te gooien aan huurvilla, jacuzzi, witte wijn, geurkaarsen en xtc. Plus plastische chirurgie. Niet dat zulks haar serieus neukbaar maakt, om in het filmjargon te blijven, maar neukbaar genoeg om voor 5.000 euro gigolo Romeo (Edwin Jonker) in te huren. Hij ontpopt zich als therapeut die Julia’s trauma over een dood broertje uit haar door botox en liposuctie strakgetrokken lijf tampeloert. Waarbij orgasme en flashback elkaar afwisselen.

Er had een leuke satire op Heleen van Royen in deze film gezeten: menopauzale antiheldin stort zich in la vida loca. En er zijn ook wel aanzetjes tot humor, zoals een plastisch chirurg die aanbiedt Julia’s buikvet in te vriezen voor een Brazilian butt lift. Maar De Ontsnapping wordt onbedoeld lachwekkend waar hij drama beoogt, met als moraal: champagne en een goeie wip overwinnen alles. Zo wordt de film een weerzinwekkende optelsom van reclamepraatje en reclameplaatjes. Als het een publiek vindt, is het inderdaad hoog tijd de rekening te plunderen en naar het zuiden te vluchten. Dan is Nederland verloren.