Zo’n type-Immers is best belangrijk

Vaak onderschat en beschimpt, maar bij Feyenoord een zekerheidje. Lex Immers keerde tegen FC Groningen terug in de basis na zijn knieblessure. Maar ook met de Hagenaar in de gelederen won Feyenoord opnieuw niet: 1-1.

Lex Immers van Feyenoord in duel met Eric Botteghin van FC Groningen. Foto OLAF KRAAK/ANP

Bij Feyenoord keert zondag een speler terug die in zijn thuisstad Den Haag geregeld het goede voorbeeld geeft aan de jeugd. Lex Immers heeft daar een eigen voetbalschool waar hij kinderen van acht jaar voordoet hoe ze moeten aannemen, passen en dribbelen. Een en al plezier. Tot de middenvelder van Feyenoord eens zag hoe er op sociale media werd gesproken over zijn nevenactiviteit; moest hij niet eens zelf leren voetballen?

Het was toen eind 2013 en Immers werd kwaad. Kwaad omdat hij van supporters en journalisten niet de erkenning kreeg die hem zou moeten toekomen. Altijd weer die verrekte beeldvorming: houterig, slungelig en een gebrek aan precisie en souplesse. Zelfs in de supermarkt werd hij naar eigen zeggen beschimpt om zijn ogenschijnlijk tegenvallende spel.

Ogenschijnlijk ja, want Immers geldt als een onderschatte speler in de eredivisie. Feyenoord-trainer Fred Rutten benadrukte het vrijdag nog, toen hij monter meedeelde dat Immers na zijn blessure fit genoeg was om mee te doen in de wedstrijd van gisteren tegen FC Groningen. „Met of zonder Lex is een groot verschil voor Feyenoord. Als hij fit is, is het eigenlijk ondenkbaar dat Lex niet speelt. Dit team heeft zo’n type wel nodig.”

Opgefokt

Toch kan Immers het verschil niet maken in de Euroborg. Feyenoord wint voor de derde keer op rij niet. Na een gelijkspel bij Willem II en een thuisnederlaag tegen Go Ahead Eagles volgt een 1-1 gelijkspel tegen Groningen. De ploeg kwam op voorsprong via Jordy Clasie, maar het was Tjaronn Chery die gelijkmaakte uit een waanzinnige vrije trap.

De ploeg van Rutten speelde teleurstellend. En wat net zo teleurstellend was: het opgefokte gedrag van de spelers. Een vonkje is al genoeg om de korte lontjes te ontsteken. Ze duwen, trekken en schelden, terwijl ze vaak zelf aanstichter zijn van opstootjes. Verdediger Joris Mathijsen loopt na een fluitsignaal nog extra hard door op een tegenstander, mandekker Sven van Beek deelt vaak de eerste duw uit en invaller Khalid Boulahrouz krijgt aan het slot nog een rode kaart omdat hij Rasmus Lindgren van Groningen bij zijn gezicht grijpt. Dom, dommer, domst.

De rode kaart kan voor Boulahrouz wel eens een treurig afscheid inluiden. Nu een schorsing dreigt en Feyenoord zijn contract niet heeft verlengd, is de kans aanzienlijk dat dit zijn laatste wedstrijd was in dienst van de Rotterdamse club. Vergane glorie is het, de kwaliteiten van de voormalige speler van HSV en Chelsea.

En Lex Immers? Ook hij staat nooit op afstand van duw- en trekwerk. Dat blijft een kanttekening bij een speler die trainer Rutten zo graag opstelt. Immers zet aanvallen op en staat verdedigend zijn mannetje. Kalm aan de bal, spijkerhard zonder. Als hij met zijn noppen vooruit het duel is aangegaan, stormt Groningen-aanvoerder Maikel Kieftenbeld woest naar scheidsrechter Dennis Higler. Wijzend naar Immers.

Toch kreeg Immers dit seizoen pas één gele kaart, wat erop duidt dat de middenvelder precies weet hoe ver hij kan gaan. Zo toont hij zijn waarde voor een ploeg waarin andere spelers nog te vaak over de grens gaan. Liefst vijf gele kaarten kreeg Feyenoord gisteren, Groningen één.

Gelet op de verhoudingen was eerder het tegendeel te verwachten. Een topploeg als Feyenoord die alleen worstelend kan worden afgestopt door middenmoter Groningen. Maar de realiteit was dat het gelijk opging. Groningen was nog het dichtste bij een overwinning toen de pas zeventienjarige invaller Juninho Bacuna de bal in de slotfase over Kenneth Vermeer heen wipte. Net naast ging zijn inzet, waarna Feyenoord-trainer Rutten een paar minuten later kon opmerken dat hij wel kon leven met de uitslag. Hij moest wel.

Hoewel nummer vier Vitesse vrijdag verloor van ADO Den Haag, waardoor die club nu vijf punten achterstand heeft op Feyenoord, naderde AZ de club tot drie punten na de zege op Twente (0-2). Daardoor is Feyenoord nog niet zeker van de derde plaats.

Of Immers volgend seizoen nog bij in Rotterdam speelt, is allerminst zeker. Hij wil niet wilt praten over zijn toekomst bij Feyenoord. Vorig jaar zomer mocht hij nog niet weg, maar nu valt een vertrek niet uit te sluiten. „Ik heb de leeftijd om deze zomer een volgende stap te maken, daar sta ik voor open”, zei hij eerder tegen Omroep West.

Blijft hij, dan houdt Feyenoord een van de meest „bedrieglijke voetballers van de eredivisie”, in handen, zoals De Correspondent hem vorig jaar omschreef. Het online medium beriep zich louter op statistieken. Immers mocht er dan niet uitzien als een goede speler, maar scoorde bovengemiddeld met passen en scoren. Ook creëert hij veel mogelijkheden voor zijn medespelers en staat hij vaak op de goede plek.

Niet gek dat Rutten zo fier is met Immers. De middenvelder is lang een bullebak geweest, die als speler van ADO in opspraak kwam omdat hij tussen supporters zong dat hij met hen „op jodenjacht” ging, maar inmiddels valt hij op in positieve zin. Op hem kan Rutten bouwen. Op veel andere spelers niet.