Niets zo lucratief als matchfixing

De Nederlandse hoofdverdachte in een matchfixingproces legde deze week aan een Duitse rechtbank uit hoe hij te werk gaat.

‘Paul aus Holland’ oogde zelfverzekerd in de rechtbank. Is deze lange, dunne man het middelpunt van een groot goksyndicaat? EPA/ROLAND WEIHRAUCH

Niets, helemaal niets had hij over anderen te vertellen. Verklaarden verdachten in een Duits onderzoek naar matchfixing dat hij voetballers had omgekocht om zo de uitslagen van wedstrijden te beïnvloeden? Gaven twee spelers van tweededivisieclub FC Sankt Pauli alles toe? Paul R. – „een duur Breguet horloge om de linkerpols” – wilde de verslaggevers van het Duitse weekblad Stern in januari 2011 in het Sheraton op Schiphol best uitleggen hoe het in zijn ogen echt zat. Dat hij slechts tussenpersoon was bij weddenschappen, dat anderen hem nu zwart maakten om zelf strafvermindering te krijgen. Hij zou dat nooit doen. „Ik zal niemand verraden. Nooit! Zelfs als voor mij een levenslange gevangenisstraf dreigt. Ik wil mezelf ’s ochtends gewoon in de spiegel kunnen aankijken. Begrijpt u?”

Afgelopen week vertelde Paul R. (56) aan de rechter in het Duitse Bochum dan toch zijn verhaal. Opgepakt eind 2012 in Nederland voor heling van kunstwerken, begin dit jaar uitgeleverd aan de Duitse justitie, als hoofdverdachte van het matchfixingproces. Ja, hij had wel degelijk spelers van Sankt Pauli betaald om expres te verliezen, hij wedde met voorkennis op hun wedstrijden. Tot in detail legde ‘Rooie Paul’, alias der Adler, uit hoe het in de wereld van de matchfixing werkt. Zijn ‘klanten’ – volgens het Duitse blad Der Spiegel criminelen uit Duitsland, Rusland, Turkije en Azië – vertrouwden hem bedragen toe van meer dan 100.000 euro, die hij vervolgens op gefixte wedstrijden inzette bij grote Aziatische wedkantoren: lucratief, anoniem en snel van betalen. De winst voor R. en zijn handlangers kon oplopen tot bedragen van zeven cijfers.

Geen Al Pacino

‘Paul aus Holland’ oogde volgens aanwezigen zelfverzekerd in de rechtbank. Is deze lange, dunne man met het kale hoofd de spin in het netwerk van een internationaal goksyndicaat? „Die ziet er niet gevaarlijk uit”, constateert Sankt Pauli-spits René Schnitzler, bij hun eerste afspraak op 13 mei 2008 in hotel Huis ter Duin in Noordwijk. In het boek Voetbal & Maffia van onderzoeksjournalisten Iwan van Duren en Tom Knipping typeert Schnitzler de Noordwijker van wie hij tienduizenden euro’s krijgt om wedstrijden te verliezen. „Geen Al Pacino. Eerder een boekhouder op zijn eerste date in tien jaar.” Wat ook opvalt: hij spreekt perfect Duits.

„Ik heb goede leraren gehad”, legde R. in 2011 met een knipoog uit aan de Stern-verslaggevers. Een subtiele verwijzing naar zijn tijd in de Duitse gevangenis, nadat hij in 2001 tot acht jaar cel was veroordeeld voor de smokkel van honderden kilo’s marihuana. „Ik speelde er backgammon, om tabak en koffie.” Gokken deed hij al vanaf zijn zestiende, vooral in illegale casino’s of op cruiseschepen. „Bij 80 procent van de casino’s kwam ik niet meer binnen omdat ik te veel won.” Met een tweede huis in Monaco als resultaat. In de jaren negentig gaat hij zelf illegale casino’s runnen, zoals aan de Koningsallee in Düsseldorf, waar vooral Aziaten komen.

Maar niets is zo lucratief als matchfixing in het voetbal, waarmee hij naar eigen zeggen pas na zijn vrijlating betrokken raakt. Het netwerk uit zijn vorige carrière komt goed van pas. Als beroepsgokker kent hij genoeg criminelen die om grof geld willen gokken. Hij beschikt over de juiste contacten om grote bedragen te kunnen inzetten in Azië, waar gokbedrijven als SBO en IBC een miljardenomzet draaien. En hij komt in contact met profvoetballers met gokschulden, die openstaan voor het fixen van wedstrijden. Uit telefoontaps blijkt dat R. alleen al tussen 4 en 24 september 2009 liefst 2.195 gesprekken voerde. „Slechts weinige daarvan hadden geen betrekking op voetbalweddenschappen”, citeert Der Spiegel uit het onderzoek van de Duitse justitie. Meer dan duizend namen van over de hele wereld omvat de contactenlijst van R.

Wedmachine

Als beroepsgokker ‘versloeg’ hij casino’s, en ook nu beschikt hij over een winnende troef: zijn ‘wedmachine’. Fraudedetectiesystemen waarmee voetbalbonden steeds meer letten op verdachte quoteringen of hoge inzetten? R. omzeilde ze simpel met zijn laptop en speciale software, vertelde hij de rechter in Bochum. „Als ik tijdens een wedstrijd 50.000 euro wilde inzetten, drukte ik op een knop en werd dat bedrag verdeeld over 50 accounts. Iedere klant zette zo 1.000 euro in, dat viel niet op. Ik had honderden, misschien wel duizenden accounts.”

Zijn methodes wil hij wel uit de doeken doen, namen noemt hij nog altijd zo weinig mogelijk. Gefixte duels bij Sankt Pauli, daar valt weinig aan te ontkennen. Al bestrijdt R. dat spelers werden bedreigd. Blijf meedoen, kreeg spits Schnitzler in een Scheveningse strandtent te horen van een bodybuilder. „Anders zou hij mijn benen breken en me bij eb vastbinden aan een strandpaal en wachten tot het vloed werd”, vertelt hij in zijn boek Zockerliga.

Krijgt R. strafvermindering voor zijn verklaringen, of moet hij nog meer vertellen? Volgens Der Spiegel is de zaak rond Sankt Pauli ‘klein bier’. In het omvangrijke matchfixingsdossier van de Duitse justitie komen verder nog duels voor in Turkije, Rusland, Duitsland, Canada en Noorwegen. Ook in de Nederlandse eerste divisie zouden wedstrijden zijn gefixt, al werd daarover in de rechtszaal niets gevraagd. Eerder ontkende R. betrokkenheid bij gefixte duels in eigen land. Wel vertelde hij de politie dat scheidsrechter Serdar Gözübüyük zou zijn omgekocht.

Liverpool-Debrecen

Meer namen van betrokken spelers? Van voetbal weet R. naar eigen zeggen weinig. In zijn hele leven zou hij slechts twee wedstrijden hebben bezocht. Maar uit een afgeluisterd telefoongesprek met een medeverdachte bleek volgens Stern dat hij zich in 2009 bij een verdacht Champions Leagueduel tussen Liverpool en het Hongaarse Debrecen (1-0) had geërgerd aan Steven Gerrard. Debrecen-doelman Vukasin Poleksic was de troef van de matchfixers, een hoge uitslag leek in de maak maar de aanvoerder van Liverpool schoot maar niet op doel. Was R. daarom boos op hem, luidde de vraag. „Wie is Steven Gerrard?”