Vooruitgang

Inge Steenhuis reisde door Afrika als tekenlerares.

Het was zomervakantie. In plaats van les te geven op Light of the World in Accra, ging ik werken op een nieuwe summerschool. Het was een soort kindervakantieopvang, in een mij onbekende buurt. Meteen toen ik de directrice zag voelde ik dat hier een andere wind waaide. Ze was in spijkerbroek, op gympies! Ze was een vriendin van Kofi Annan, had voor de VN in Genève gewerkt en was haar eigen school begonnen. Ik moest een lesplan hebben, weten wat elk kind kon, deed, wilde, en ieders progressie bijhouden. Oei. Dat was ik niet gewend. De kinderen tekenden, spraken en speelden zelfs anders. Hier waren toekomstkansen, verlichting en een groen grasveld. Ik vond de kinderen niet zozeer blijer of gelukkiger. Ik heb er vier weken gewerkt, toen was de summerschool voorbij. De directrice bood me een baan aan. Ik deed het niet, want ik miste het hokje van Mister Clement op Light of the World, waar we naar zijn zus in de Bijlmer belden die zogenaamd Nederlands sprak. Dan is er een keer redelijkheid en verandering en wil ik er niet werken. Het is nooit goed.