Politieke roddels en tips voor de Brusselse bubbel

Brusselse Politico wil de Financial Times van de troon stoten. „Dit gaat het medialandschap opschudden.”

Redactie Politico in Brussel Foto Hollandse Hoogte

Veel bombarie en een relletje. Dat is wat Politico in Brussel heeft opgeleverd. Inhoudelijk moet de Amerikaanse politieke nieuwssite, die woensdag zijn vlag plantte op het Europese continent, nog wel wat waarmaken. „Het was een vliegende start”, zegt Europarlementariër Bas Eickhout (GroenLinks). „Maar ik heb nog niet echt opvallende verhalen gelezen.”

De lancering was moeilijk te missen, met reclames in bushokjes en een exclusief feest gisteravond. En in de perszalen doken ze uit alle hoeken en gaten op, de 36 redacteuren die Europese politiek net zo spannend willen maken als Amerikaanse. Een offensief in Amerikaanse stijl, met getrokken pennen.

Het relletje ging over Juncker. In een interview vertelde de voorzitter van de Europese Commissie openhartig over zijn nierstenen. „Ik ben onder verdoving.” Het blies oudere geruchten, dat Juncker door zijn gezondheid veel thuis in Luxemburg zou zitten, nieuw leven in. Zozeer zelfs dat Juncker zich genoopt voelde om te reageren. „Ik ben elke dag in Brussel, zelfs op feestdagen en Goede Vrijdag.”

Politico (www.politico.eu) wil de Financial Times van de troon stoten – de Britse zakenkrant domineert nu de EU-berichtgeving, met primeurs en gelekte documenten. Deze week was daar weinig van te merken: Politico opende de aanval met iets wat al bekend was: dat Juncker de Grieken per sé binnen de eurozone wil houden. Voor een oordeel is het te vroeg. Politico wil, net als Washington, de draaischijf van de Brusselse bubbel worden – zoiets vergt tijd. Kansen zijn er genoeg: Europese kranten bezuinigen eerder op EU-correspondenten. „Dit gaat het medialandschap opschudden”, verwacht Europarlementariër Paul Tang (PvdA). Aan het personeel ligt het niet: oud-commissie woordvoerder Ryan Heath, die van Neelie Kroes een rockster wist te maken, is de smaakmaker van het gezelschap. Zijn nieuwsbrief, met roddels en restauranttips, moet het dagelijkse anker van EU-watchers worden. Politico heeft jong talent aangetrokken, maar ook veteranen, zoals Jan Cienski, jarenlang correspondent in Warschau voor de FT.

Gemakkelijk wordt het niet. „Dit is geen Amerika”, zegt Eickhout. „Amerikaanse politiek is vrij overzichtelijk, maar in Europa heeft elk onderwerp compleet andere hoofdrolspelers en dimensies. Dat spannend maken is lastig.” En Junckers nierstenen? „Ik vind dat niet zo interessant, maar ik snap dat het erbij hoort.”