Lijsten foute imams stimuleren salafisme

Illustratie Osama Hajjaj

Met zwarte lijsten, elitaire debatjes en beleidsnota’s bereik je niet de gewone moslim wiens volksislam in een richtingenstrijd verkeert. Volg de  AIVD, trotseer de landen die het salafisme exporteren als kweekvijver voor de jihad, betoogt arabist Halim El Madkouri.

Het laatste hoofdstuk in de bestrijding van moslimradicalisme is voorlopig de samenstelling van zwarte lijsten. Daarop wil de overheid ‘haatpredikers’ opnemen waarvan men vindt dat zij een gevaar vormen voor de veiligheid van ons land. Allerlei ambtenaren zullen over elkaar heen buitelen om het beste lijstje te produceren. Zeer de vraag of ze met die zwarte lijstjes dat doel naderen. Sterker, het zou mij verbazen als die lijstjes niet voor verergering van het probleem zorgen.

Welke predikers moeten eigenlijk niet op zo’n lijst? De grote naam die meent dat moslims moeten integreren, daarmee applaus oogst en tegelijkertijd predikt dat vrouwen geschapen zijn om de man te dienen? Het antwoord is alles behalve eenvoudig. Nederland hoeft maar een paar keer per jaar een visum van een prediker te weigeren en het zal te boek staan als land waar moslims rechteloos zijn - juist dat idee speelt salafisten in de kaart.

Het huis van de islam kampt met een intern conflict. Onderdeel daarvan is de hevige strijd om de zogenaamde volksislam, die van de overgrote meerderheid van de moslims. Een met het dagelijks leven verweven islam die uiting vindt in allerlei verbanden en instituten en voortdurend wordt beïnvloed daar allerlei stromingen.

Na de Iraanse revolutie in 1979 richtten deze verbanden al hun energie op het tegengaan van de shi’itisering van de volksislam. Zo kon het gebeuren dat er in plaats van shi’itisering een salafisering optrad. Na de aanslagen op het WTC in 2001 begon men de strategie te herzien. Maar de salafisten lieten zich niet gemakkelijk uit het veld slaan.

Lees verder (€)

Halim El Madkouri is arabist en islamoloog.