De jongen die zijn pak uittrok

Ineens was hij een beroemdheid. Soufian Afkir trok tijdens de vergadering van aandeelhouders van Ahold ten strijde tegen het minimumjeugdloon. Wie is Afkir? „Als je met mij whatsappt heb je al snel spijt. Ik ben zo iemand die maar blijft praten.”

Soufian Afkir is negentien jaar oud en nooit verlegen. Ook niet als hij bijvoorbeeld deels in zijn ondergoed op een aandeelhoudersvergadering van Ahold staat en bestuursvoorzitter Dick Boer overvalt met een kritische vraag. Zelfs niet als Boer daar zelf misschien wel verlegen van wordt.

Vorige week woensdag hield Afkir een korte toespraak op de Ahold-vergadering. Zijn boodschap: schaf het minimumjeugdloon af. Want als vakkenvuller in Albert Heijn verdient hij 5,96 euro per uur, terwijl Boer 1.600 euro per uur verdient. „Om uw loon van een jaar te evenaren moet ik 299 jaar fulltime werken”, zei Afkir tegen Boer.

En omdat hij geen volwassen minimumloon krijgt, maar een jeugdminimumloon, ontvangt hij bijna maar de helft van een volwassene, ook al is hij ouder dan 18. „Meneer Boer, wij voelen ons uitgekleed. We doen heel werk, maar krijgen er maar de helft voor betaald. En dat ziet er dus zo uit.” Hij trok de helft van zijn pak uit. Daar stond hij dan in zijn ondergoed. Luid applaus volgde. Zijn toespraak ging viral.

Afkir, de oudste van vijf kinderen, studeert facilitaire hulpverlening aan het Albeda College en woont bij zijn ouders in Rotterdam. Vrolijk komt hij binnen in zijn lichtblauwe spijkerjas met zwarte bomberjack. Hij houdt zich vast aan de schouderbanden van zijn rugtas en heeft een jeugdige glimlach op zijn gezicht. Afkir is zo’n jongere van wie je dacht dat hij niet meer bestond: „mensen zijn leuk...”, „studie is leuk...”, „werk is leuk...”, „vakken vullen in een supermarkt is leuk.”

Wat is er leuk aan vakken vullen?

„Ik had nooit het gevoel dat ik aan het werk was. Je kletst veel met collega’s en bent constant bezig. En het ging lekker. Na een week mocht ik op de groenteafdeling staan. Dan leer je alle kwaliteitseisen van groenten. Mijn vader is ondernemer en kweekt exotische groenten. Thuis konden we het over groenten hebben. Twee weken daarna mocht ik van mijn teamleider alleen op de diepvriesafdeling staan. Erg leuk, maar ik dacht ook: dit wil ik niet voor altijd doen.”

Na het vmbo deed Afkir de opleiding tot verkoopspecialist. Hij vond het toch niet leuk, stopte daarmee en had bijbaantjes om zijn vaste lasten – telefoonrekening, vervoer, zorgverzekering en sportabonnement - te kunnen betalen. Hij begon in de Hema, daarna werd hij fulltime stratenlegger. „Daar verdiende ik het meeste geld: 6,50 euro per uur. Maar lichamelijk was het zwaar. Mijn onderrug doet nog steeds pijn.” In oktober ging hij dan maar voor minder geld bij de Albert Heijn in Rotterdam Noord werken. „Toen ik in februari met mijn nieuwe opleiding begon werd ik steeds minder ingeroosterd. Eerst tien uur, toen vier en na een tijdje nog maar twee uur per week.” Hij maakte nu te weinig uren om alleen op de afdeling te staan. Hij ging schoonmaken en opruimen.

Tot vorige maand. Toen hij inlogde op AH-plaza om zijn rooster in te zien, deed zijn wachtwoord het niet. Zijn teamleider vertelde dat zijn contract niet was verlengd. „Eerder zei hij: het schoonmaakwerk dat je nu doet, kunnen we ook door iemand van vijftien laten doen.”

En toen?

„Ik vond het zo jammer. Ik vertelde het een paar mensen van Young and United, een campagne van de FNV die in maart is gelanceerd. Ik had vorig jaar een FNV-enquête ingevuld op Facebook over mijn leeftijd en inkomen en toen namen ze contact met mij op. Natuurlijk wilde ik meedoen. Ons team werd iedere maand groter. Drie weken geleden vroegen ze of ik een vraag wilde stellen tijdens de aandeelhoudersvergadering van Ahold. Ik zei meteen: ‘Ja is goed!’ Maar dit had ik niet verwacht.”

Wie heeft dit idee bedacht?

„FNV had aandelen gekocht in Ahold zodat ze een vraag konden stellen aan de top over het minimumjeugdloon.”

En toen hebben ze jou naar voren geschoven?

„Zij hebben het idee bedacht. Hóe we het gingen uitvoeren was toen nog onduidelijk. Ik was een van de weinigen die het durfde te doen, denk ik. Tijdens het brainstormen kwamen we op het idee van het pak. Mijn verhaal was wel echt mijn verhaal. Ik ben sinds november betrokken bij de oprichting van Young and United.”

Hoezo was het anders dan je verwachtte?

„Ik had een lange tafel in gedachten met allemaal oude mannen eromheen. Ik dacht: ik sta even op, vertel mijn verhaal en ga weer zitten. Maar de dag ervoor zag ik op een filmpje dat de setting van zo’n vergadering heel anders is. Heel officieel. Toen die mannen mij in het gezicht aankeken werd ik pas nerveus. Ik trok het pak uit, de zaal ging lachen. Boer lachte zelf ook.

„Ik weet alleen niet wat voor lach het was, zo van, goed bedacht, of, wat krijgen we nou. Jan Hommes, de voorzitter van Ahold, vroeg mij drie keer om het pak weer aan te trekken. Dat zie je niet in het filmpje. Ik was druk in de weer met het klittenband. Best ongemakkelijk.

„Toen liep ik naar buiten en van alle kanten kwamen journalisten op me af.”

Dan zegt hij: „Oh ja, weet jij trouwens waar ik straks ergens een overhemd kan kopen?” Hij komt die avond weer op televisie, bij Pauw.

Waarom hebben ze jou gevraagd dit te doen?

„Tijdens Young and United-activiteiten vind ik het leuk altijd om de groep toe te spreken en te motiveren. Ook over dit onderwerp. Wij jongeren moeten voor alles de volledige kosten betalen, en krijgen voor de helft betaald, ook als we volwassen zijn. Dat is toch een beetje raar? Ik ben ook heel sociaal. Dít vind ik ook leuk. Ik hou ervan met mensen te communiceren. Als je met mij whatsappt heb je al snel spijt. Ik ben zo iemand die maar blijft praten.”

Wat wil je zelf later doen?

„Ik heb laatst stage gelopen bij Rotterdam Marathon, dat vond ik echt superleuk. Ik zou later zelf graag grote evenementen willen organiseren.”

Hoeveel wil je dan verdienen?

Lachend: „Dat weet ik nog niet. Maar ik hoop dat ik dan gewoon op mijn kwaliteiten beoordeeld word en een eerlijk salaris krijg.”